Odliczeniu wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej można dokonać już teraz rozliczając PIT-28. Formularz ten dotyczy ryczałtowców oraz osób rozliczających najem, a termin na jego złożenie mija 31 stycznia. Więcej na temat deklaracji PIT-28 przeczytasz tutaj>>> W tym przypadku ulga polega na odliczeniu wydatków od przychodu. Ulga rehabilitacyjna dotyczy także osób rozliczających PIT-37 i PIT-36, którzy mogą odliczyć poniesione koszty od dochodu. Na złożenie tych druków podatnicy mają jednak więcej czasu. Termin rozliczenia mija bowiem 30 kwietnia.

Kto może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej?

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym osób fizycznych, beneficjantów ulgi można podzielić na dwie grupy. Preferencja dotyczy podatników posiadających statut osoby niepełnosprawnej tj. tzn. osoby, która posiada:

  • orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności
  • decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną
  • lub orzeczenie o niepełnosprawności, wydane na podstawie odrębnych przepisów, w przypadku gdy osoba ta nie ukończyła 16. roku życia
  • albo orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ

    I grupa inwalidztwa - osoby, w stosunku do których orzeczono: całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo znaczny stopień niepełnosprawności.

    II grupa inwalidztwa - osoby, w stosunku do których orzeczono: całkowitą niezdolność do pracy albo umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ulga rehabilitacyjna dotyczy także podatników mających na utrzymaniu osobę niepełnosprawną. Chodzi o współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbów, rodziców, rodziców współmałżonka, rodzeństwo, ojczyma, macochę, zięciów, synowe – jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 10.080 zł. Tutaj w grę wchodzi także wspólne rozliczenie małżonków. O tym jak to zrobić przeczytasz tutaj>>> W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z rodziców przysługuje odrębny (własny) limit.

Kłopotliwy próg dochodowy

Jak wspomniano, opiekunowie osoby niepełnosprawnej mogą skorzystać z ulgi, jeśli dochody niepełnosprawnego nie przekraczają kwoty 10, 080 złotych rocznie. To limit wyższy niż w ubiegłym roku o prawie 1000 złotych. Jak się okazuje, warunki jakie należy spełnić by uzyskać ulgę rehabilitacyjną wciąż bywają nieosiągalne.

„Renta socjalna otrzymywana przez osobę niepełnosprawną niezdolną do pracy, po ukończeniu 18. roku życia, która jest jedynym źródłem dochodu osoby niepełnosprawnej zazwyczaj nie powoduje przekroczenia progu dochodowego. W obliczeniu dochodu osoby niepełnosprawnej w celu odliczenia ulgi rehabilitacyjnej przez opiekunów bierze się jednak pod uwagę otrzymywany przez osobę niepełnosprawną zasiłek pielęgnacyjny, co w większości przypadków powoduje przekroczenie limitu i uniemożliwia opiekunowi skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej” – pisze posłanka Izabela Leszczyna w interpelacji do MF.

Podsekretarz stanu w resorcie potwierdza słowa posłanki. „Biorąc pod uwagę wysokość dochodu za 2017 r. z tytułu renty socjalnej oraz zasiłku pielęgnacyjnego (łącznie 11 718,70 zł, z czego renta wyniosła 9 882,70 zł, a zasiłek pielęgnacyjny - 1 836 zł), nie można uznać, że osoba niepełnosprawna, której dochód przekroczył 10 080 zł pozostaje na utrzymaniu podatnika. W takiej sytuacji podatnik, który poniósł wydatki na cele rehabilitacyjne osoby niepełnosprawnej oraz wydatki związane z ułatwieniem tej osobie wykonywania czynności życiowych, nie ma prawa do odliczenia ulgi na cele rehabilitacyjne” – pisze Paweł Gruza. Podkreśla jednocześnie, że odliczenia może dokonać osoba niepełnosprawna, pod warunkiem, że sama poniosła wydatki na cele rehabilitacyjne.

Jakie wydatki można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Wydatki w ramach tej ulgi można podzielić na dwie kategorie: wydatki limitowane i nielimitowane. W przypadku tych pierwszych podatnik może odliczyć faktycznie poniesione wydatki w określonym limicie. Należy do nich m.in. opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa – odliczenie przysługuje w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł. W ramach tych wydatków można odliczyć także koszty utrzymania psa asystującego. Koszty te nie mogą przekraczać kwoty 2.280 zł. Do tej samej kwoty uprawnieni podatnicy mogą odliczyć koszty związane z używaniem samochodu osobowego. W pakiecie mieści się także zakup leków. W odniesieniu do tych wydatków odliczyć można kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo.

Podstawę opodatkowania można zmniejszyć odliczając także wydatki zakwalifikowane do grupy nielimitowanych. Oznacza to, że podatnik ma prawo odliczyć całą wartość faktycznie poniesionych kosztów. Należy do nich m.in. adaptacja i wyposażenie mieszkań oraz przystosowanie samochodu stosownie do potrzeb niepełnosprawnych, zakup i naprawa sprzętu niezbędnego przy rehabilitacji, koszty pobytu na turnusie rehabilitacyjnym czy opieki lekarska w domu. W szczególnych przypadkach w ramach nielimitowanej ulgi można odliczyć wydatki związanie z usługami tłumacza migowego czy koszty przewozu niepełnosprawnego.

Warto pamiętać, by na żądanie lub bez wezwania organu skarbowego (w zależności od rodzaju odliczeń) móc udokumentować poniesione koszty. Chodzi o dane identyfikujące kupującego i sprzedającego towar lub usługę, kwotę zapłaty oraz rodzaj zakupu.

Odpowiedź Ministerstwa Finansów na interpelację nr 18272 w sprawie ulgi rehabilitacyjnej dla opiekunów osób niepełnosprawnych

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych