Pracodawca, który nie chce kontaktować się z pracownikiem po wręczeniu mu wypowiedzenia umowy, ma do wyboru kilka możliwości. Prawa pracownika: Jakie przy porozumieniu stron czy dyscyplinarce>>

Porozumienie stron. Najprostszym sposobem na zerwanie stosunku pracy jest rozwiązanie umowy za porozumieniem stron, czyli zgodne oświadczenie woli obu stron. Pracownik i pracodawca ustalają wtedy, kiedy dochodzi do rozwiązania umowy, a jeśli termin nie został podany, kontrakt rozwiązuje się w dniu zawarcia porozumienia.

Porozumienie stron można zastosować przy każdej umowie o pracę (kontrakt próbny, umowa na czas określony i nieokreślony). Co ważne, można w tym wypadku pominąć obowiązujące terminy, w tym okresy wypowiedzenia. Pracodawca może także zaproponować dobrowolne odejście chronionym pracownikom, w tym kobietom w ciąży czy pracownikom przed emeryturą. Odprawa i zasiłek: Co traci osoba odchodząca za porozumieniem stron>>

Zwolnienie z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Nawet jednak w przypadku wypowiedzenia z zachowaniem okresu wypowiedzenia pracodawca może ograniczyć kontakty z pracownikiem do minimum. Ile wynoszą okresy wypowiedzenia, przeczytasz tutaj>> W czasie wypowiedzenia pracownik może bowiem zostać zwolniony z wykonywania obowiązków na kilka sposobów.

Pracodawca może więc wysłać pracownika na urlop wypoczynkowy w czasie wypowiedzenia - zatrudniony musi bowiem wykorzystać wszystkie dni pozostałego urlopu przed całkowitym ustaniem stosunku pracy. Możliwe są dwa wyjścia: albo pracodawca udziela pracownikowi zaległego urlopu w okresie wypowiedzenia, albo wypłaca mu ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop. Zobacz, jak obliczyć ekwiwalent za urlop wypoczynkowy w 2017 roku>>

Jeżeli to pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę, zatrudnionemu przysługują też dni wolne na poszukiwanie pracy - w okresie dwutygodniowego i miesięcznego wypowiedzenia są to 2 dni, a w przypadku trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia - 3 dni. Jak dokładnie wykorzystać dnie wolne na poszukiwanie pracy, dowiesz się tutaj>>

Wreszcie pracodawca może zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy na cały lub część okresu wypowiedzenia. Jest to jednostronna czynność pracodawcy - nawet bez zgody pracownika na zwolnienie, sam pracodawca może za niego podjąć taką decyzję. Jednak jeśli pracodawca podjął decyzję o zwolnieniu (potwierdzoną na piśmie), nie ma już prawa żądać powrotu podwładnego do firmy.

Przy szybkim rozstaniu z pracownikiem nie pomoże natomiast likwidacja stanowiska pracy - zwalnianej osobie przysługują wszystkie prawa przysługujące przy rozwiązaniu stosunku pracy za wypowiedzeniem, otrzymuje ona także odprawę pieniężną. Likwidacja stanowiska pracy: Zobacz, jakie prawa ma pracownik>>

Zwolnienie dyscyplinarne. Ostatecznie pracodawca może zdecydować się na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, czyli na tzw. zwolnienie dyscyplinarne. Jest to możliwe przy każdym rodzaju umowy o pracę, nie obowiązuje wtedy też ochrona przysługująca pewnym grupom pracowników, w tym kobietom w ciąży czy pracownikom w wieku przedemerytalnym. Zobacz, kto dokładnie jest chroniony przed zwolnieniem z pracy>>

Jednak zwolnić pracownika dyscyplinarnie można tylko w ściśle określonych przypadkach, a dokładnie, jeżeli dojdzie do:

  • ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych;
  • popełnienia przez pracownika, w czasie trwania umowy o pracę, przestępstwa, które uniemożliwia jego dalsze zatrudnianie na zajmowanym stanowisku;
  • zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku (więcej o dyscyplinarce z powodu utraty uprawnień przeczytasz tutaj>>).

Przy zwolnieniu dyscyplinarnym nie obowiązują ustawowe okresy wypowiedzenia - pracodawca może rozstać się z pracownikiem w trybie natychmiastowym. Pracownikowi z dyscyplinarką nie przysługują w związku z tym dni wolne na poszukiwanie pracy, a za niewykorzystany urlop wypoczynkowy pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny. Jakie prawa ma pracownik zwalniany dyscyplinarnie, dowiesz się tutaj>>