- Zasiłek chorobowy 2026 – ile wynosi L4 i ile dostaniesz za tydzień choroby?
- Świadczenie rehabilitacyjne z ZUS – kto dostanie 90 proc. pensji po 182 dniach L4?
- Renta z tytułu niezdolności do pracy – komu przysługuje i ile wynosi w 2026 roku?
- 500+ dla niesamodzielnych – kto dostanie pełne 500 zł, a komu świadczenie zostanie obniżone?
- Dodatek pielęgnacyjny od 1 marca – ile wynosi i kto dostaje go automatycznie po 75. roku życia?
Najwięcej świadczeń wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ale część wsparcia finansuje także Narodowy Fundusz Zdrowia oraz Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. System jest rozproszony – i to właśnie dlatego wielu uprawnionych nie korzysta z pełnej puli pieniędzy.
Zasiłek chorobowy 2026 – ile wynosi L4 i ile dostaniesz za tydzień choroby?
Gdy lekarz wystawia zwolnienie, zaczyna działać mechanizm ochronny. Przez pierwsze tygodnie wynagrodzenie chorobowe wypłaca pracodawca, później świadczenie przejmuje ZUS. Wysokość "chorobowego" to co do zasady 80 proc. podstawy wymiaru, w niektórych przypadkach 100 proc. Ile konkretnie można dostać na L4 w 2026 roku? Podajemy: Nowe stawki i wyliczenia. Tyle dostaniesz za tydzień choroby [TABELA].
To rozwiązanie ma charakter czasowy – standardowo do 182 dni. Dłuższe okresy są możliwe przy określonych schorzeniach i stanach, np. w czasie ciąży. Dla wielu rodzin to kluczowy moment, bo różnica między pełną pensją a 80 proc. wynagrodzenia bywa dotkliwa.
Świadczenie rehabilitacyjne z ZUS – kto dostanie 90 proc. pensji po 182 dniach L4?
Nie każdy wraca do pracy po pół roku. W takich sytuacjach można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne – także z ZUS. Warunek jest jeden: istnieją rokowania, że powrót do pracy będzie możliwy.
Świadczenie to:
- 90 proc. podstawy w pierwszym okresie,
- 75 proc. w kolejnych miesiącach.
Może być przyznane maksymalnie na rok. W praktyce oznacza to finansowy „pomost” między zasiłkiem a ewentualną rentą.
Renta z tytułu niezdolności do pracy – komu przysługuje i ile wynosi w 2026 roku?
Jeżeli stan zdrowia uniemożliwia wykonywanie pracy w sposób trwały lub długotrwały, możliwe jest przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy. Decyzja zapada po ocenie lekarza orzecznika.
Wysokość renty zależy od:
- stażu ubezpieczeniowego,
- zgromadzonych składek,
- stopnia niezdolności (częściowa lub całkowita).
W wyniku marcowej emerytur i rent podwyżki kwota najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wzrośnie o 99,58 zł, osiągając kwotę1 978,49 zł brutto. Dla części chorych to podstawowe źródło utrzymania na wiele lat, czasem - aż do emerytury lub do końca życia.
500+ dla niesamodzielnych – kto dostanie pełne 500 zł, a komu świadczenie zostanie obniżone?
Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, potocznie nazywane „500+ dla niesamodzielnych”, to dodatkowe wsparcie finansowe dla osób wymagających stałej pomocy innych. Wypłaca je Zakład Ubezpieczeń Społecznych (a w przypadku rolników – KRUS).
Maksymalna kwota wynosi 500 zł miesięcznie, ale jej wysokość zależy od łącznego dochodu osoby uprawnionej. Obowiązuje zasada „złotówka za złotówkę” – jeśli dochód przekracza ustawowy próg, świadczenie jest odpowiednio pomniejszane.
Ważne
Warunkiem otrzymania wsparcia jest orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji. W przeciwieństwie do dodatku pielęgnacyjnego, tu konieczne jest złożenie wniosku i przejście procedury orzeczniczej.
Dodatek pielęgnacyjny od 1 marca – ile wynosi i kto dostaje go automatycznie po 75. roku życia?
Dodatek pielęgnacyjny to świadczenie wypłacane razem z emeryturą lub rentą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Przysługuje osobom całkowicie niezdolnym do pracy i do samodzielnej egzystencji, a także wszystkim seniorom po ukończeniu 75. roku życia – w tym przypadku bez konieczności składania wniosku. ZUS przyznaje go z urzędu.
Kwota dodatku jest stała i podlega corocznej waloryzacji - od 1 marca będzie on wynosił 366,68 zł miesięcznie. Nie zależy od dochodu ani od wysokości emerytury. Co istotne, dodatku pielęgnacyjnego nie można pobierać równolegle z zasiłkiem pielęgnacyjnym z pomocy społecznej – w takiej sytuacji przysługuje tylko jedno z tych świadczeń.
Zasiłek pielęgnacyjny 2026 – komu przysługuje 215,84 zł i gdzie złożyć wniosek?
To jedno z najczęściej mylonych świadczeń. Zasiłek pielęgnacyjny nie jest tym samym co dodatek pielęgnacyjny wypłacany z rentą czy emeryturą. To świadczenie z systemu pomocy społecznej, przyznawane osobom z orzeczeniem o niepełnosprawności oraz wszystkim, którzy ukończyli 75 lat (jeśli nie pobierają dodatku pielęgnacyjnego z ZUS).
Jego wysokość jest stała – obecnie wynosi 215,84 zł miesięcznie – i nie zależy od dochodu. Ma częściowo rekompensować wydatki związane z opieką i codziennym funkcjonowaniem.
W praktyce przysługuje:
- dzieciom z orzeczeniem o niepełnosprawności,
- osobom powyżej 16. roku życia ze znacznym stopniem niepełnosprawności,
- osobom z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności (jeśli niepełnosprawność powstała przed 21. rokiem życia),
- seniorom 75+, którzy nie mają prawa do dodatku pielęgnacyjnego.
Wniosek składa się w urzędzie gminy lub ośrodku pomocy społecznej właściwym dla miejsca zamieszkania.
Świadczenie wspierające 2026 – nawet 4353 zł miesięcznie. Nowe kwoty od 1 marca
To jedno z największych finansowo świadczeń dla osób z niepełnosprawnością w ostatnich latach. Świadczenie wspierające trafia bezpośrednio do osoby z niepełnosprawnością – nie do opiekuna – i ma wzmacniać jej samodzielność finansową. Wypłaca je Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ale kluczowa jest decyzja wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności, który przyznaje punkty określające poziom potrzeby wsparcia (od 70 do 100 pkt).
Świadczenie wspierające jest powiązane z rentą socjalną, która po marcowej waloryzacji wyniesie 1978,49 zł. To od niej wylicza się wysokość wsparcia – w zależności od liczby punktów określających poziom potrzeby wsparcia (70–100 pkt). Od 1 marca 2026 r. obowiązują następujące stawki:
| Potrzeba wsparcia (punkty) | Procent renty socjalnej | Kwota od 1 marca 2026 r. |
| 95–100 | 220% | 4353 zł |
| 90–94 | 180% | 3562 zł |
| 85–89 | 120% | 2375 zł |
| 80–84 | 80% | 1583 zł |
| 75–79 | 60% | 1188 zł |
| 70–74 | 40% | 792 zł |
Najwyższa kwota – 4353 zł miesięcznie – przysługuje osobom z najwyższym poziomem niesamodzielności, wymagającym stałego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Świadczenie wypłaca ZUS po uzyskaniu decyzji punktowej z wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności i – co istotne – nie obowiązuje tu kryterium dochodowe.
- Przeczytaj też: Pieniądze dla chorych na cukrzycę. Od 1 marca ZUS wypłaci nawet 4353 zł, ale trzeba spełnić warunki.
Dopłaty do leków i rehabilitacji z NFZ – kto ma leki za darmo w 2026 roku?
Refundacja leków to jeden z najbardziej odczuwalnych mechanizmów wsparcia. Część preparatów jest objęta dopłatą, a wybrane grupy – m.in. seniorzy 65+ i dzieci – korzystają z bezpłatnych leków z określonej listy.
NFZ współfinansuje również:
- sprzęt ortopedyczny (np. protezy, kule, wózki),
- wybrane zabiegi rehabilitacyjne,
- zaopatrzenie w środki pomocnicze.
Problem polega na tym, że limity refundacyjne nie zawsze pokrywają pełen koszt zakupu. Dlatego wiele osób sięga po dodatkowe wsparcie z PFRON.
Dofinansowanie z PFRON 2026 – nawet kilkanaście tysięcy zł na wózek i likwidację barier
Programy finansowane przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych obejmują m.in.:
- likwidację barier architektonicznych w mieszkaniu,
- zakup wózka elektrycznego,
- turnusy rehabilitacyjne,
- dofinansowanie sprzętu komputerowego dla osób z niepełnosprawnością.
Wysokość wsparcia zależy od programu i sytuacji dochodowej. Wnioski składa się zazwyczaj w powiatowym centrum pomocy rodzinie. Tu decydują nie tylko przepisy, ale też dostępność środków w danym roku. Więcej na temat aktualnego wsparcia z PFRON w 2026 roku przeczytasz w artykule: Nowe dopłaty z PFRON dla osób z niepełnosprawnością. „Aktywny samorząd” 2026 – kompletny poradnik.
Ulga rehabilitacyjna w PIT – co można odliczyć i ile realnie odzyskasz z podatku?
Nie wszystkie dopłaty są przelewem na konto. Ulga rehabilitacyjna pozwala obniżyć dochód do opodatkowania, a w efekcie zapłacić niższy PIT lub otrzymać zwrot podatku. Dla osób regularnie ponoszących koszty leczenia może to oznaczać nawet kilkaset lub kilka tysięcy złotych rocznie.
Odliczyć można m.in.:
- wydatki na leki (w części przekraczającej ustawowy limit miesięczny),
- zabiegi rehabilitacyjne i fizjoterapię,
- dojazdy na leczenie (np. własnym samochodem – do określonego limitu),
- zakup sprzętu rehabilitacyjnego i medycznego,
- przystosowanie mieszkania do potrzeb osoby z niepełnosprawnością,
- opłacenie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym,
- opiekę pielęgniarską w domu w okresie choroby.
Co istotne, z ulgi mogą skorzystać zarówno osoby z niepełnosprawnością, jak i podatnicy utrzymujący niepełnosprawnego członka rodziny (jeśli spełnione są kryteria dochodowe). Kluczowe jest jednak posiadanie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki – faktur, rachunków, potwierdzeń zapłaty (z określonymi wyjątkami). Bez nich fiskus może zakwestionować odliczenie.
Dlaczego wielu chorych traci pieniądze?
Powód jest prozaiczny: system jest rozproszony. Inne przepisy obowiązują w ZUS, inne w pomocy społecznej, a jeszcze inne przy refundacji leków. Bez wiedzy o dostępnych opcjach łatwo przeoczyć wsparcie. Część świadczeń przyznawana jest automatycznie, ale większość wymaga aktywności – złożenia wniosku, zebrania dokumentacji, uzyskania orzeczenia.