- Minimalna krajowa 2026 już obowiązuje. 4806 zł i koniec podwyżek w ciągu roku
- Ile zostaje „na rękę” przy minimalnej krajowej 2026? Tu pojawia się rozczarowanie
- 31,40 zł za godzinę w 2026 r. Kto faktycznie dostanie tę stawkę, a kto nie
- „Podwyżka jest, ale jej nie czuć”. Dlaczego minimalna 2026 dzieli pracowników?
- 1100 euro miesięcznie. Gdzie Polska wypada z minimalną krajową na tle Europy
Nowa płaca minimalna 2026 już obowiązuje. Dla jednych to będzie kilkadziesiąt złotych netto miesięcznie więcej. Dla innych – sygnał, że 2026 ma być rokiem „bez fajerwerków” i bez drugiej podwyżki w połowie roku. Ile konkretnie pracownicy dostaną na rękę po podwyżce płacy minimalnej?
Minimalna krajowa 2026 już obowiązuje. 4806 zł i koniec podwyżek w ciągu roku
Najprościej: od 1 stycznia 2026 r. obowiązują dwie kluczowe stawki:
- minimalne wynagrodzenie za pracę:4806 zł brutto miesięcznie,
- minimalna stawka godzinowa:31,40 zł brutto.
Jeśli ktoś liczył, że w 2026 będzie jeszcze jedna korekta (jak bywało w poprzednich latach), to może czuć się rozczarowany. Na dziś przekaz jest prosty: kwoty są ustawione na cały rok.
Ile zostaje „na rękę” przy minimalnej krajowej 2026? Tu pojawia się rozczarowanie
W wyszukiwarkach króluje jedno pytanie: ile z 4806 zł brutto zostaje na konto? I tu nie ma jednej magicznej liczby dla wszystkich, bo netto zależy od klasycznych elementów: ZUS, zdrowotna, PIT, a czasem też ulg. Najczęściej pojawiają się kwoty ok. 3600 zł netto (dla standardowego etatu, bez specjalnych ulg). W praktyce kwota może się różnić, jeśli masz np. ulgę dla młodych, inne koszty uzyskania, PPK albo różne konfiguracje rozliczeń.
Sedno tej dyskusji jest jednak inne: wzrost brutto to 140 zł, a wzrost netto u wielu osób będzie wyraźnie mniejszy. I stąd bierze się popularne zdanie, które przewija się w rozmowach w pracy: „podwyżka jest, ale jakby jej nie było”.
31,40 zł za godzinę w 2026 r. Kto faktycznie dostanie tę stawkę, a kto nie
Stawka 31,40 zł brutto za godzinę dotyczy m.in. umów zlecenia i umów o świadczenie usług (tam, gdzie stosuje się zasady jak przy zleceniu). To ważne, bo w wielu branżach (handel, usługi, ochrona, gastronomia, logistyka) to właśnie „godzinówka” ustawia realną wypłatę.
Są jednak dwie rzeczy, które rozczarowują część osób:
- umowa o dzieło nie podlega minimalnej stawce godzinowej,
- samozatrudnienie (B2B) nie działa jak etat – minimalna krajowa nie jest tam gwarantem wypłaty.
„Podwyżka jest, ale jej nie czuć”. Dlaczego minimalna 2026 dzieli pracowników?
Bo dla części pracowników minimalna krajowa działa jak jedyna prawdziwa podwyżka w roku. Jeśli zarabiasz blisko minimum, to nie negocjujesz co kwartał – tylko czekasz na styczeń. A kiedy styczeń przynosi wzrost, który na papierze wygląda przyzwoicie, ale w portfelu bywa symboliczny, pojawia się klasyczny konflikt: pracownicy mówią: „koszyk zakupów wcale nie potaniał”, a pracodawcy narzekają: „koszty pracy rosną, a marże nie są z gumy”. I obie strony mają powody, żeby się denerwować – tylko z innych powodów.
1100 euro miesięcznie. Gdzie Polska wypada z minimalną krajową na tle Europy
W krajach UE rozpiętość ustawowych płac minimalnych jest ogromna: od kilkuset euro miesięcznie w najtańszych gospodarkach do ponad dwóch tysięcy euro w najbogatszych. Dla Polski proste przeliczenie 4806 zł na euro zwykle daje około 1100–1150 euro brutto miesięcznie (w zależności od kursu i dnia). To wciąż wyraźnie mniej niż w zachodniej części UE, ale wyżej niż najniższe stawki w Unii.
Mini-porównanie (orientacyjnie, miesięcznie):
- Luksemburg: ok. 2700 €
- Niemcy: ok. 2160 €
- Francja: ok. 1800 €
- Polska: ok. 1100–1150 €
- Bułgaria: ok. 550 €
Polska nadal nie należy do "najwyższej ligi" w kwestiach zarobków, ale też nie jest na absolutnym dnie stawki.
Dlaczego w części krajów Europy nie ma płacy minimalnej – i co to zmienia
Nie wszędzie istnieje jedna ustawowa płaca minimalna. W części krajów wysokości minimalnych stawek wynikają z układów zbiorowych i porozumień branżowych, a nie z jednej kwoty wpisanej do przepisów. Obecnie (stan na 2025/2026) ustawowej płacy minimalnej nie mają:
- Austria
- Dania
- Finlandia
- Szwecja
- Włochy.
I dlatego proste rankingi „kto daje więcej” potrafią być mylące: brak ustawowej minimalnej nie zawsze oznacza niskie płace – czasem oznacza po prostu inny system regulowania wynagrodzeń. Na przykład w Danii czy Szwecji sprzątacz, kasjer czy pracownik magazynu często ma stawkę znacznie wyższą niż „ustawowa minimalna” w Polsce czy Europie Środkowej – mimo że formalnie „minimalnej” nie ma.
Kto realnie odczuje minimalną krajową 2026, a kto zobaczy ją tylko w nagłówkach?
Są trzy grupy, które zwykle czują zmianę płacy minimalnej najszybciej:
- osoby na minimalnej na etacie,
- zleceniobiorcy na stawce godzinowej,
- pracownicy w branżach, gdzie widełki są „przyklejone” do minimum (bo cała siatka idzie od niego).
Zmian bezpośrednio nie odczują pracownicy zarabiający powyżej minimalnej krajowej oraz osoby pracujące w oparciu o umowę o dzieło czy B2B. Z drugiej strony ustawowa podwyżka dla pracowników zarabiających najmniej może skłaniać część pracodawców do podniesienia pensji także tym pracownikom, którzy zarabiają więcej - na zasadzie pewnej sprawiedliwości.
Jedno pytanie wraca jak bumerang: „czy pracodawca może zapłacić mniej i dopłacić premią?”
To temat, który zawsze wraca przy podwyżkach minimalnej, bo część firm kombinuje ze składnikami wynagrodzenia. W skrócie: minimalne wynagrodzenie to gwarancja określonego poziomu dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy. Jeśli konstrukcja wypłaty finalnie zaniża wynagrodzenie poniżej minimum – robi się problem.
Jeśli ktoś ma wątpliwość „czy u mnie to policzono dobrze”, najbezpieczniej sprawdzić paski płacowe (co wchodzi do podstawy), a przy sporze skonsultować temat z PIP albo specjalistą od kadr i płac.
Podstawa prawna
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2025 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. (Dz.U. 2025 poz. 1242)
- Ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1773)
- Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. 2025 poz. 277)