statystyki

Prawo do oceny pracownika bezdyskusyjne. Trzeba uważać, by nie narazić się na roszczenia

autor: Katarzyna Kamińska21.07.2016, 09:42; Aktualizacja: 21.07.2016, 09:56
pracownik, praca

Choć w kodeksie pracy brak jest przepisu, który wprost przyznawałby pracodawcy prawo do oceny pracownika, uprawnienie to nie może budzić wątpliwościźródło: ShutterStock

Kodeks pracy nie mówi szczegółowo o tym, jak jej dokonać. Ma być po prostu obiektywna i sprawiedliwa. Granice jej przeprowadzania ukształtowała już jednak praktyka.

Przy okazji reformy oświaty, zapowiedzianej ostatnio przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, mają zostać wprowadzone obligatoryjne i systematyczne oceny pracy nauczycieli. Taka weryfikacja jest już znana m.in. z administracji rządowej i samorządowej. Urzędnicy podlegają obowiązkowo okresowej ocenie co dwa lata. A jak jest w przypadku innych pracowników?

Choć w kodeksie pracy brak jest przepisu, który wprost przyznawałby pracodawcy prawo do oceny pracownika, uprawnienie to nie może budzić wątpliwości. Ocena jest bowiem nieodłącznym elementem zatrudnienia, a dokonuje się jej nie tylko w jego trakcie, ale także na etapie procesu rekrutacji. Można zatem powiedzieć, że jest to pewien proces, o którego kształcie – w mniej bądź bardziej sformalizowany sposób – decyduje pracodawca.

Kryteria i dyrektywy

Ustalając zasady oceny pracowników, pracodawca powinien się kierować dyrektywami płynącymi z art. 94 pkt 9 kodeksu pracy (dalej: k.p.). Jest to jedyny przepis, który reguluje to zagadnienie. Zgodnie z jego brzmieniem pracodawca, oceniając pracowników oraz wyniki ich pracy, powinien stosować obiektywne i sprawiedliwe kryteria oceny. Te z kolei, oraz stawiane podwładnemu wymagania, powinny pozostawać w związku z jego obowiązkami oraz zajmowanym stanowiskiem. W orzecznictwie można bowiem znaleźć nawet taki pogląd, że oczekiwania pracodawcy, o których pracownik nie wie, zawierając umowę o pracę, i o których pracodawca nie informuje go w czasie trwania stosunku pracy, nie mogą stanowić kryterium oceny (wyrok Sądu Najwyższego z 10 listopada 1998 r., sygn. akt I PKN 428/98).

Wbrew pozorom powyższe wytyczne nie są jedynymi ograniczeniami, o których pracodawca powinien pamiętać, formułując opinię o pracowniku. Pracodawca powinien bowiem mieć na uwadze w szczególności obowiązek szanowania godności i innych dóbr osobistych pracownika, wynikający z art. 111 k.p. Przepis ten nie definiuje dóbr osobistych osób zatrudnionych ani nie stanowi o ich odrębności na gruncie prawa pracy. Przyjmuje się zatem, że są to te same wartości, które są przedmiotem ochrony cywilnoprawnej, czyli dobra wskazane w art. 23 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), takie jak: zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska. Katalog ten ma charakter otwarty. [ramka 1]


Pozostało 73% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane