Niekorzystne orzeczenie w innej sprawie ubezpieczeniowej nie uzasadnia wyłączenia sędziego

Przepisy merytoryczne dotyczące spraw o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy mają podstawę normatywną w ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej: ustawa wypadkowa). Na uwagę zasługuje w szczególności art. 11 tej ustawy, z którego wynika, że ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

Istotny jest również art. 15 ustawy wypadkowej, zgodnie z którym przyznanie lub odmowa przyznania jednorazowego odszkodowania oraz ustalenie jego wysokości następuje w drodze decyzji zakładu, od której przysługuje odwołanie w trybie i na zasadach określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.

W kontekście zgłaszanych wątpliwości należy się także odwołać do art. 49 kodeksu postępowania cywilnego (dalej k.p.c.), zgodnie z którym niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48 (np. gdy sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziaływał na jego prawa lub obowiązki; swego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Za okoliczność, o której mowa w par. 1, nie uważa się wyrażenia przez sędziego poglądu co do prawa i faktów przy wyjaśnianiu stronom czynności sądu, nakłanianiu do ugody lub udzielaniu pouczeń.

Wyłączenie sędziego

W przedstawionym stanie faktycznym przedsiębiorca ma obawy co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej decyzji ZUS odmawiającej odszkodowania. Warto się powołać na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z 4 września 2025 r. (sygn. akt VI Uz 10/25), w którym sąd rozpatrywał zażalenie ubezpieczonego na postanowienie sądowe o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu sąd m.in. wskazał, że nie zaszły przesłanki, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Podkreślił, że o możliwości wyłączenia sędziego nie decyduje samo subiektywne przekonanie strony, lecz wystąpienie okoliczności, które w realiach sprawy mogą takie wątpliwości obiektywnie uzasadniać. Ciężar uprawdopodobnienia tych okoliczności spoczywa na stronie wnoszącej o wyłączenie sędziego.

Sąd wskazał również, że skarżący nie przedstawił żadnych faktów, które podważałyby bezstronność sędziego ani wiarygodność jego oświadczenia o braku podstaw do wyłączenia na podstawie art. 49 k.p.c. Podniesione zarzuty sprowadzały się wyłącznie do niezadowolenia z dotychczasowych orzeczeń, co nie może stanowić podstawy do wyłączenia.

zystnego dla strony orzeczenia nie świadczy o braku bezstronności sędziego. Ostatecznie sąd nie znalazł przesłanek uzasadniających jego wyłączenie. ©℗