Podatnicy mający na utrzymaniu osoby niepełnosprawne, jak również one same, mają prawo odliczenia poniesionych w roku podatkowym wydatków rehabilitacyjnych od podstawy obliczenia podatku dochodowego. Jakub Rychlik, doradca podatkowy, wyjaśnia, że odliczenie może mieć miejsce, gdy na utrzymaniu podatnika pozostawały jego współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, a ich dochód w roku podatkowym nie przekroczył 9120 zł.

– Chociaż ustawa o PIT nie określa, co należy rozmieć przez pozostawanie osoby niepełnosprawnej na utrzymaniu podatnika, to należy przez to rozumieć taki stan, w którym podatnik zapewnia środki do życia, ponosi koszty związane z wyżywieniem, mieszkaniem oraz innymi potrzebami osoby niepełnosprawnej – tłumaczy Jakub Rychlik.

Za dowód będą mogły zostać uznane również wyjaśnienia złożone przez podatnika lub inne osoby na okoliczność ponoszenia wydatków w celu utrzymania osoby niepełnosprawnej

Takie stanowisko zaprezentował również dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 21 marca 2011 r. (nr IPPB4/415-960/10-6/LS).

W prawie podatkowym brak jest szczególnych przepisów, które określałyby, w jaki sposób należy udowodnić fakt utrzymywania osoby niepełnosprawnej. W związku z tym zastosowanie znajdą ogólne reguły dowodowe właściwe w postępowaniu podatkowym.

60 dni zostało na złożenie PIT za rok 2011

– Oznacza to, że dowodem może być wszystko, co potwierdzi dowodzoną okoliczność, a nie jest sprzeczne z prawem – podpowiada nasz rozmówca.

Dowodami mogą być np. dokumenty potwierdzające poniesienie kosztów zamieszkiwania, wyżywienia i innych środków potrzebnych do życia. Takimi dokumentami są faktury, rachunki, paragony fiskalne, dowody zapłaty z wykorzystaniem rachunku bankowego. Dla bycia osoby niepełnosprawnej na utrzymaniu podatnika nie jest konieczne ich wspólne zamieszkiwanie.