Przepisy pozwalają na to, żeby od pracowników samorządowych pracodawca mógł wymagać większej dyspozycyjności niż od innych. Granice tej dyspozycyjności są jednak ściśle określone.
Stosunek pracy pracowników samorządów terytorialnych został odrębnie uregulowany ustawą z 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. 2022 r., poz. 530, dalej: u.p.s.). Zgodnie z art. 31 tej ustawy w kwestiach, których w niej nie opisano, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu pracy.
Dyspozycyjność należy rozumieć jako stałe pozostawanie w dyspozycji pracodawcy i wykonywanie na bieżąco wydawanych przez niego poleceń związanych z pracą. Publiczny charakter zadań pracownika może uzasadniać konieczność jego większej dyspozycyjności (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt I PK 161/04).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.