TEZA: Sąd musi zindywidualizować grzywnę wymierzaną organowi za bezczynność, czyli wskazać przyczyny, które legły u podstaw jej określenia w konkretnej kwocie.
TEZA: Sąd musi zindywidualizować grzywnę wymierzaną organowi za bezczynność, czyli wskazać przyczyny, które legły u podstaw jej określenia w konkretnej kwocie.
Sygn. akt II OSK 225/15
WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO
z 25 września 2015 r.
STAN FAKTYCZNY
Spółka z o. o. z siedzibą w O. 20 czerwca 2012 r. wystąpiła do wójta gminy Celestynów o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu w celu wykorzystania go jako dojazd do składowiska odpadów w miejscowości Świerk. Wójt pismem z 25 czerwca 2012 r. wezwał spółkę do uzupełnienia braku formalnego wniosku, co nastąpiło 9 lipca 2012 r. Następnie wójt gminy Celestynów 23 lipca 2012 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, zaś 6 sierpnia 2012 r. zwrócił się do właściwych organów o uzgodnienie w stosownym zakresie projektu decyzji. W okresie od 30 sierpnia 2012 r. do 25 lipca 2013 r. kilkakrotnie zawieszał postępowanie. Ostatecznie decyzja została wydana 24 października 2013 r. W sierpniu 2013 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność. Ten postanowieniem umorzył postępowanie i stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sprawa w końcu trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
UZASADNIENIE
Naczelny Sad Administracyjny uznał skargę spółki za uzasadnioną. Uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia WSA w Warszawie. Sąd przypomniał, że co do zasady załatwienie sprawy powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 par. 3 kodeksu postępowania administracyjnego). Do okresów tych nie zalicza się m.in. okresów opóźnień spowodowanych z winy strony (np. złożenie wniosku niekompletnego, obarczonego brakami formalnymi, co powoduje konieczność wezwania do jego uzupełnienia). Zasadna jest skarga kasacyjna spółki z o.o., w której zarzucono nieprawidłowe przyjęcie przez sąd I instancji, że bezczynność wójta gminy Celestynów nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Błędem sądu I instancji było to, że nie dokonał wykładni pojęcia rażącego naruszenia prawa. Brak jest też w uzasadnieniu wyroku szczegółowego przeanalizowania w tym kontekście wszystkich okoliczności faktycznych rozpoznawania sprawy, w tym odniesienia się do jej charakteru, przyczyn zaistniałej bezczynności, realizowania przez organ jego obowiązków sygnalizacyjnych.
W ocenie NSA konieczne jest też wskazanie przyczyn, które legły u podstaw wymierzenia grzywny w konkretnej wysokości. Zdaniem sądu wymogu tego nie zrealizowano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nie można bowiem uznać, że wystarczającym i w istocie jedynym uzasadnieniem dla wymierzenia grzywny jest ustalony okres bezczynności i uwarunkowania ekonomiczne gminy o charakterze wiejskim. Uzasadnienie zindywidualizowania grzywny musi uwzględniać charakter stwierdzonych uchybień w konkretnym przypadku, jak i ocenę, czy powoływane przez organ przyczyny usprawiedliwiające stan bezczynności mogą mieć wpływ na jej wysokość. Tego rodzaju rozważań nie zawiera uzasadnienie zaskarżonego wyroku.
Dalszy ciąg materiału pod wideo
Powiązane
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama