W podanym stanie faktycznym mowa o nieruchomościach niezamieszkanych, a te są obejmowane gminnym systemem gospodarowania odpadami na zasadzie fakultatywności, o czym świadczy art. 6c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: u.c.p.g.). W przepisie tym postanowiono, że rada gminy może zdecydować o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Jeśli radni taką uchwałę podejmą, to – zgodnie z art. 6h pkt 3 u.c.p.g. – właściciele tych obiektów są obowiązani ponosić opłatę za wykonanie usługi. Obowiązek ten powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały śmieci (art. 6i pkt 2 u.c.p.g.). Kluczowe znacznie w opisanym stanie faktycznym ma jednak art. 6j ust. 3, gdzie postanowiono, że w przypadku nieruchomości niezamieszkanych opłata stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników lub worków oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników lub worków rozumie się iloczyn liczby pojemników lub worków przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie art. 6r ust. 3 i 3b albo harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości. Stawkę opłaty za pojemnik lub worek o określonej pojemności wskazuje rada gminy w drodze uchwały.
Z podanego stanu faktycznego wynika, że w gminie przewiduje się rozwiązane, w którym stawki opłat za pojemnik i worek mają być zróżnicowane pod względem wysokości – co istotne – przy tej samej objętości. W kontekście proponowanego rozwiązania na szczególną uwagę zasługuje stanowisko zawarte w uchwale nr 51/2022 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu z 20 lipca 2022 r. W analizowanej sprawie rada miasta przyjęła m.in. zapisy, że „Ustala się miesięczną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami