Co robić gdy pracodawca zatruwa nam życie

– Zgodziłam się, odmówiłam jedynie zgody na zmniejszenie uposażenia. Dowiedziałam się jednak, że szef zamierza mnie przenieść do działu mięso-wędliny. Prawie się załamałam, młode koleżanki nie dają rady na tym stoisku, a ja mam nadciśnienie tętnicze, zrosty na sercu, o czym mój pracodawca od początku wiedział. Jeśli będę musiała wchodzić do chłodni, moje serce może tej pracy nie wytrzymać. Nie wiem, co robić. Pani kadrowa nieoficjalnie poradziła mi, żebym poszła na zwolnienie lekarskie tak długo, jak się da, ale waham się przed takim rozwiązaniem. Chciałabym dotrwać jeszcze te pół roku do emerytury, boję się jednak, że mój szef dopnie swego i doprowadzi do mojego zwolnienia. A może powinnam iść do lekarza po L4? – pyta zrozpaczona kobieta.

Dla pani Ewy skorzystanie z porady kadrowej byłoby zapewne najspokojniejszym i najmniej bolesnym rozwiązaniem. Inna sprawa, że półroczne zwolnienie lekarskie nie jest łatwo uzyskać. Nawet gdyby lekarz uznał naszą czytelniczkę za niezdolną do pracy przez tak długi czas, powinna być ona gotowa na kontrolę. Prawo do kontroli zwolnień lekarskich ma przede wszystkim ZUS. Urzędnicy sprawdzają po pierwsze, czy lekarze wystawiają zwolnienia prawidłowo i czy są one uzasadnione. Po drugie – czy osoby przebywające na L4 (to nazwa zwyczajowa, teraz to ZUS ZLA) zajmują się powrotem do zdrowia i czy nie wykorzystują przerwy w pracy na wakacje, domowe porządki, poszukiwanie nowego zajęcia lub wręcz pracę na rzecz innej firmy. Jeśli urzędnicy ZUS dopatrzą się uchybień, odbierają prawo do zasiłku, a w skrajnych przypadkach żądają zwrotu już pobranych pieniędzy.