Reklama
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów naruszyła przepisy, wydając decyzję unieważniającą uchwałę rady wydziału, która dotyczyła badania popełniania plagiatu w głośniej sprawie przez Piotra O. Komisja wskazała, że nie było podstaw zakończenia toczącego się postępowania.
Zauważyła, że przed podjęciem uchwały rada nie przeprowadziła niezbędnych czynności (postanowień Centralnej Komisji). Nie zbadała bowiem pracy pod kątem złamania praw autorskich – oryginału nie było w zasobach bibliotecznych ani u jej autora. Centralna Komisja wskazała również, że wydział podjął uchwałę, choć prokuratura rejonowa nie zakończyła postępowania karnego w sprawie ukrycia pracy Piotra O.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie do WSA. Wnosząc o uchylenie decyzji Centralnej Komisji, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 29a ustawy z 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. nr 65, poz. 595 ze zm). WSA zgodził się z tym zarzutem.
– Zauważyć należy, iż wykładnia językowa przepisu art. 29a o stopniach i tytule naukowym prowadzi do wniosku, iż racjonalny ustawodawca w przepisie tym ograniczył katalog rozstrzygnięć jedynie do „stwierdzenia nieważności postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia”. Oznacza, że każde inne rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne w oparciu o art. 29a przedmiotowej ustawy – uznał sąd.
Wydając decyzję, organ wyszedł zatem poza dopuszczalny przedmiot orzekania.
Od orzeczenia odwołała się Centralna Komisja. Wskazała, że aby usunąć wadliwą decyzję z obiegu podjęła takie postanowienie.
– Możliwe, że powinno ono zapaść w innym trybie. Ale nie zmienia to faktu, że rada wydziału podjęła decyzję wbrew prawu. Dlatego Centralna Komisja chciała stwierdzić nieważność podejmowanych przez nią czynności. Wyrok WSA w tej sprawie wprowadza jeszcze większe zamieszanie, dlatego złożyliśmy skargę kasacyjną. W naszej ocenie to właśnie sąd rażąco naruszył prawo, stwierdzając, że komisja przekroczyła swoje uprawnienia – uzasadniła skargę pełnomocnik komisji.
NSA oddalił skargę. – WSA częściowo błędnie uzasadnił ten wyrok, dlatego zostanie on zastąpiony, ale nie ma to wpływu na to, czy orzeczenie zostało wydane zgodnie z prawem – mówi Jan Tarno, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Dodał, że nie wolno mieszać różnych trybów wydawania decyzji, czego dopuściła się CK.
Rada wydziału przed podjęciem własnej uchwały musi wypełnić postanowienia Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów

ORZECZNICTWO

Wyrok NSA z 25 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1774/14