Osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r. mogą ubiegać się o ustalenie wysokości emerytury na podstawie kapitału emerytalnego zgromadzonego na koncie w ZUS. Skorzystanie z takiej możliwości wynika z faktu, że 1 maja br. weszła w życie ustawa z 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. poz. 552).

Z nowych rozwiązań mogą skorzystać osoby, które spełniają warunki do otrzymania świadczenia na podstawie art. 27 ustawy emerytalnej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.). Przepis ten określa, że tej grupie osób przysługuje emerytura, jeśli mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Przy czym równocześnie muszą osiągnąć powszechny wiek emerytalny określony dla konkretnego rocznika (np. w przypadku osób urodzonych w czwartym kwartale 1948 r. wynosi on co najmniej 65 lat i 4 miesiące).

Z możliwości przeliczenia emerytury według nowych zasad mogą skorzystać osoby, które wniosek o przyznanie emerytury złożyły po 31 grudnia 2008 r., a następnie kontynuowały opłacanie składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Nie ma przy tym znaczenia, przez jaki okres była płacona danina z tego tytułu. Może to być rok, ale także jeden dzień. Zasada ta dotyczy zarówno składek opłacanych obowiązkowo, jak i dobrowolnie. Ponadto ZUS przeliczy świadczenie nawet wtedy, gdy zainteresowany w dniu złożenia pisma w tej sprawie nie był już objęty tymi ubezpieczeniami.

Jeśli uprawniony złoży do ZUS wniosek w sprawie przeliczenia świadczenia, zakład sprawdzi, czy wysokość nowej emerytury będzie wyższa od starej. Jeśli tak, wówczas wnioskodawca otrzyma wypłatę w nowej kwocie (o terminie wypłaty decyduje data złożenia pisma). Jeśli natomiast okaże się, że świadczenie po przeliczeniu będzie niższe, wówczas zainteresowany będzie je otrzymywał w dotychczasowej wysokości. 

Etap legislacyjny

Weszło w życie 1 maja 2015 r.