Działania prozdrowotne będą koordynowane w ramach Narodowego Programu Zdrowia (NPZ) 2016–2020, który w drodze rozporządzenia ma przyjąć rząd. Zostaną do niego włączone dotychczas realizowane programy (obejmujące m.in. onkologię, kardiologię, badania przesiewowe, profilaktykę i rozwiązywanie problemów związanych z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków i nikotyny). Nowym zadaniem będzie zapobieganie otyłości. Główne cele NPZ to wydłużenie i poprawa życia Polaków oraz wyrównanie nierówności w zdrowiu. Jednak ministrowi zdrowia nie udało się zapewnić właściwego finansowania. Minister finansów nie zgodził się na utworzenie odrębnego funduszu celowego, z którego miały być opłacane profilaktyka chorób i promocja zdrowia. Dużo mniejsza, niż pierwotnie planowano, będzie także kwota, którą co roku wyłoży na ten cel budżet państwa. Będzie to jedynie 140 mln zł rocznie, a według szacunków ekspertów potrzeba co najmniej 0,5 mln zł.

Na zadania zdrowia publicznego będzie łożył środki także Narodowy Fundusz Zdrowia – przeznaczy na ten cel 1,5 proc. swojego budżetu na świadczenia zdrowotne. NFZ będzie nadal prowadzić programy wczesnego wykrywania nowotworów, a także m.in. profilaktykę chorób odtytoniowych. NFZ dofinansuje także samorządowe programy polityki prozdrowotnej. Poziom dopłat będzie zróżnicowany w zależności od wielkości gminy. Te, które mają do 5 tys. mieszkańców, będą mogły ubiegać się nawet o 80 proc. środków przewidzianych na realizację programu. Pozostałe zaś będą dofinansowane w wysokości 40 proc. wartości ich projektu.

Rada Ministrów rozstrzygnęła też spór o pełnomocnika ds. zdrowia publicznego, toczony w ramach samego rządu. Jego powołanie było zagrożone, bo sprzeciwiało się temu Rządowe Centrum Legislacji. Ostatecznie w przyjętym przez rząd tekście regulacji znalazł się zapis, zgodnie z którym zadania zdrowia publicznego będzie koordynował minister zdrowia, jednak Rada Ministrów będzie mogła ustanowić w tym celu pełnomocnika rządu. 

Etap legislacyjny

Projekt przyjęty przez rząd