Zasadniczo pozwolenie na budowę wydane na podstawie wyeliminowanych z obrotu prawnego warunków zabudowy lub w oparciu na unieważnionym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego powinno być zbadane w ramach postępowania o wznowienie postępowania. To postępowanie może być wszczęte z urzędu i prowadzi je organ, który rozstrzygał sprawę w ostatniej instancji. Starosta powinien zatem prowadzić postępowanie wznowieniowe, gdy pozwolenie na budowę nie było zaskarżone. Trzeba jednakże pamiętać, że uchylenie pozwolenia na budowę z tej przyczyny nie może nastąpić po upływie pięciu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji.
Przypomnijmy, że pozwolenie na budowę wydawane jest na podstawie dokumentu planistycznego, którym jest decyzja o warunkach zabudowy (także: decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego) albo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jeśli taki na danym terenie obowiązuje. Gdyby doszło do wydania pozwolenia na budowę bez uprzedniego wydania decyzji o warunkach zabudowy (której wydanie jest wymagane prawem), to należałoby przyjąć, że pozwolenie na budowę zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. A to z kolei dawałoby podstawę do stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę – na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.).