statystyki

Pracownicy tymczasowi: Trzeba ujednolicić liczenie poborów za urlop

autor: Izabela Nowacka10.09.2016, 19:00
pieniądze

Problematykę urlopów wypoczynkowych dla pracowników tymczasowych reguluje art. 17 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowychźródło: ShutterStock

Obecnie trwają konsultacje publiczne rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz niektórych innych ustaw (z 12 lipca 2016 r.). Obok propozycji głośnych zmian, takich jak np. rozszerzenie zastosowania 18-miesiecznego limitu pracy tymczasowej również wobec agencji pracy tymczasowej czy wprowadzenie wymogu posiadania przez agencje zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności, projekt przewiduje także m.in. zmianę sposobu obliczania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy pracowników tymczasowych oraz ekwiwalentu pieniężnego za ten urlop. Kwestie te reguluje obecnie ustawa z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 360, dalej: ustawa).

Proponowane zmiany mają na celu zbliżenie zasad kalkulacji powyższych należności do reguł, jakie obowiązują dla pozostałych pracowników (choć w dalszym ciągu zasady te będą się znacznie różnić). Obliczanie świadczeń na nowych zasadach ma być również prostsze. Nowe przepisy zawierają jednak wiele pułapek, a ich prawidłowe zastosowanie – przynajmniej w początkowym okresie – może powodować problemy.

DWA DNI ZA KAŻDY MIESIĄC

Problematykę urlopów wypoczynkowych dla pracowników tymczasowych reguluje art. 17 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Zgodnie z nim pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego lub więcej pracodawców użytkowników; urlop nie przysługuje za okres, za który pracownik wykorzystał u poprzedniego pracodawcy urlop wypoczynkowy przysługujący na podstawie odrębnych przepisów. Zatem okresem wymaganym do nabycia prawa do dwóch dni urlopu wypoczynkowego jest jeden miesiąc, przy czym w razie kilkukrotnego zatrudniania pracownika przez agencję na okresy krótsze liczby dni trwania poszczególnych umów podlegają sumowaniu. Za jeden miesiąc pracy uważa się 30 dni zgodnie z art. 114 kodeksu cywilnego (ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.). Udzielanie urlopu odbywa się niezależnie od wymiaru czasu pracy pracownika, a więc w dni, kto´re byłyby dla niego dniami pracy, gdyby nie korzystał z tego urlopu.

URLOPOWE Z CAŁEGO OKRESU ZATRUDNIENIA

Podobnie jak u zwykłych pracowników, obecnie za czas urlopu pracownikowi tymczasowemu przysługuje stosowne wynagrodzenie, a w przypadku niewykorzystania tych dni należy się ekwiwalent pieniężny. Jednak nie są one obliczane na zasadach ogólnych, czyli na podstawie rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. nr 2, poz. 14 ze zm.). Tu zastosowanie ma art. 17 ust. 4 ustawy i jest to regulacja szczególna w stosunku do powszechnej. Według tego przepisu zarówno wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego, jak i ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu ustala się według jednej, wspólnej zasady, tj. dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało. Zatem przyjmuje się tu wszystkie składniki wynagrodzenia przysługujące za czas faktycznie przepracowany, pomijając np. wynagrodzenia za czas choroby czy urlopu. W przypadku obliczania ekwiwalentu za jeden dzień nie używa się współczynnika urlopowego. Jak wyjaśnia Państwowa Inspekcja Pracy (można o tym przeczytać na jej stronie internetowej), ekwiwalent urlopowy ustala się, biorąc za podstawę wymiaru faktycznie przepracowany okres, za który pracownik nabył prawo do urlopu wypoczynkowego, przy czym za jeden miesiąc przyjmuje się 30 dni. Jeżeli zatem pracownik przepracował ponad 30 dni – np. 34, to ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy ustala się, biorąc za podstawę wymiaru wynagrodzenie za okres, za który pracownik nabył prawo do urlopu wypoczynkowego, tj. za 30 dni, natomiast pozostałe cztery uwzględnione zostają w okresie kolejnego zatrudnienia w danej agencji pracy tymczasowej. Z tego by wynikało, że nie liczy się tu cały okres wykonywania pracy tymczasowej, lecz okres, na który składają się te 30-dniowe. [przykład 1]


Pozostało jeszcze 64% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane