Znowelizowany Kodeks pracy zakłada, że firma może wydłużać okresy rozliczeniowe nie więcej jednak niż do 12 miesięcy. Dotyczy to każdego systemu czasu pracy. Okres rozliczeniowy może się więc zwiększyć do 4 czy 10 miesięcy, jednak pracodawca musi ten fakt uzasadnić przyczynami obiektywnymi, technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy.

Fakty i mity dotyczące elastycznego czasu pracy>>

Ponadto na podstawie nowych przepisów możliwe jest też stosowanie ruchomego czasu pracy, czyli ustalenie rozkładów przewidujących różne godziny rozpoczynania pracy w różnych dniach albo wskazywanie przedziału czasu, w którym zatrudniony powinien podjąć obowiązki. W ten sposób pracownik może zadecydować, o której godzinie stawi się w firmie - ważne jest, aby zmieścił się w wyznaczonym przedziale czasowym ustalonym przez pracodawcę, na przykład pomiędzy godziną 6.00 a 9.00. Dwukrotne rozpoczynanie pracy w tej samej dobie nie stanowi przy tym pracy w nadgodzinach.

Pracą w nadgodzinach nadliczbowych nie jest także  - zgodnie ze znowelizowanymi przepisami - czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych.

Wykonywanie pracy zgodnie z ustalonymi rozkładami czasu pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku.

Jakie ograniczenia dotyczą elastycznego czasu pracy>>

Ponadto zanim pracodawca wprowadzi elastyczny czas pracy w firmie, musi:

  • zawrzeć układ zbiorowy lub porozumieć się z zakładowymi organizacjami związkowymi albo;
  • porozumieć się z przedstawicielami pracowników, jeżeli nie działają u niego zakładowe organizacje związkowe.

Niezależnie od powyższego trybu, pracownik może sam - pisemnie - wnioskować u pracodawcy o wprowadzenie elastycznego czasu pracy.

Podstawa prawna

8 sierpnia 2013 r. w Dzienniku Ustaw opublikowana została ustawa z 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz ustawy o związkach zawodowych (Dz.U. nr 896).