Jeden z naczelników wydał kilka decyzji, które narażają na straty urząd. W jakich sytuacjach przełożony może pociągnąć go do odpowiedzialności?
Reklama
Bartosz Bator adwokat:
Podstawowa zasada odpowiedzialności urzędnika wynika z kodeksu postępowania administracyjnego. Pracownik organu administracji publicznej podlega odpowiedzialności porządkowej, dyscyplinarnej albo innej, przewidzianej w przepisach prawa.
Nowa regulacja przyjęta w art. 38 k.p.a. rozciąga odpowiedzialność pracownika nie tylko na bezczynność, lecz także na przewlekłość postępowania. W nowym brzmieniu dodano bowiem zapis, że pracownik podlega odpowiedzialności, jeżeli prowadził postępowanie dłużej, niż było to niezbędne do załatwienia sprawy.
Ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 902 ze zm.) w art. 24 ust. 2 pkt 1 ustanawia obowiązek przestrzegania prawa, ale już nie stanowi o odpowiedzialności dyscyplinarnej. Odesłanie w art. 38 k.p.a. do innego rodzaju odpowiedzialności, jako alternatywy odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej pracownika, zostało wypełnione treścią po wejściu w życie ustawy z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1169).
Podmiotowy zakres odpowiedzialności jest określony bardzo szeroko, bo zgodnie z definicją normatywną funkcjonariusza publicznego w art. 2 ust. 1 pkt 1 rozciąga się na „osobę działającą w charakterze organu administracji publicznej lub z jego upoważnienia albo jako członek kolegialnego organu administracji publicznej lub osobę wykonującą w urzędzie organu administracji publicznej pracę w ramach stosunku pracy, stosunku służbowego lub umowy cywilnoprawnej, biorącą udział w prowadzeniu sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji lub postanowienia przez taki organ”.
Należy też wskazać, że pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w przepisach kodeksu pracy.