Pokrycie wydatków rehabilitacyjnych za leczenie osoby zatrudnionej przez pracodawcę generuje u niej przychód, który powinien być rozliczony w PIT.
Wiele firm ponosi wydatki na leczenie i rehabilitację swoich pracowników. Jest tak np. w przypadku stowarzyszeń zatrudniających sportowców. Podczas treningów czy rozgrywanych meczów zawodnicy nabywają przeróżnych urazów i kontuzji wymagających leczenia i rehabilitacji. Zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne dokonywane są przez zewnętrzne podmioty wyspecjalizowane w tym zakresie (np. prywatne praktyki lekarskie, publiczne i niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej). Nabywcą usług świadczonych przez te podmioty jest firma (np. klub sportowy) i ona pokrywa ich koszty w całości. Pojawia się tu pytanie, czy tego typu dofinansowanie będzie miało jakieś skutki podatkowe. Okazuje się, że tak.
Jeżeli pracodawca pokrywa koszty leczenia i rehabilitacji zawodników, które to leczenie lub rehabilitacja są wynikiem różnego rodzaju urazów i kontuzji doznanych przez zawodników podczas meczów i treningów, to wartość tego typu wydatków, jako wartość nieodpłatnych świadczeń stanowi przychód zawodnika podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zawodnicy uzyskują korzyść majątkową, ponieważ nie muszą sami ponosić kosztów leczenia i rehabilitacji. Gdyby klub nie finansował zawodnikom kosztów leczenia i rehabilitacji, to sami ponosiliby te wydatki, co wiązałoby się z obciążeniem finansowym tych osób. Jeżeli zatem zawodnicy nie muszą ponosić kosztów leczenia i rehabilitacji, gdyż to klub podjął się finansowania tych wydatków, tym samym uzyskują oni – kosztem innego podmiotu – korzyść majątkową.