Sprawa dotyczyła mężczyzny, który wystąpił do komendanta wojewódzkiego policji o wydanie pozwolenia na broń. Do wniosku dołączył orzeczenie lekarskie i psychologiczne o braku przeciwskazań do dysponowania bronią – wymagane przez ustawę o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 955 ze zm.). W toku postępowania okazało się, że wnioskodawcy cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami z powodów zdrowotnych, dlatego też komendant wniósł odwołanie od otrzymanego orzeczenia. Powtórne badanie dokonane przez lekarzy centrum medycyny pracy wykazało, że zainteresowany nie powinien dysponować bronią ze względu na przesłanki zdrowotne wymienione w art. 15 ust. 1 ustawy o broni (wśród nich są zaburzenia fizyczne i psychiczne oraz uzależnienie od substancji psychoaktywnych).
Zgodnie z art. 15h ust. 7 ustawy o broni orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. Zdaniem skarżącego brak możliwości poddania go kontroli instancyjnej nie spełnia konstytucyjnych standardów zaskarżalności, ochrony zaufania do organów państwa, sprawiedliwości proceduralnej oraz prawa do dobrej administracji. A zatem mamy do czynienia z naruszeniem art. 2 oraz art. 78 Konstytucji RP.