Rozpatrywał skargę kasacyjną złożoną przez ZPChr. Firma wystąpiła do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) o interpretację przepisów dotyczącą obowiązku ponoszenia opłat abonamentowych za odbiorniki radiowe zainstalowane w służbowych pojazdach. Uważała, że nie musi uiszczać tej należności, powołując się na art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 573 ze zm.). Zgodnie z nim pracodawca o statusie ZPChr jest zwolniony z opłat, z wyjątkiem opłat skarbowych i o charakterze sankcyjnym. KRRiT stwierdziła jednak, że firma nie ma racji, bo przepisy ustawy o opłatach abonamentowych (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1204 ze zm.) zawierają zamknięty katalog wyłączeń od konieczności płacenia abonamentu i nie ma w nim ZPChr.
Pracodawca złożył skargę na KRRiT do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale ten orzekł, że organ miał rację (sygn. akt VI SA/Wa 542/17). Wyjaśnił, że status ZPChr nie zwalnia z obowiązku rejestracji i płacenia abonamentu za odbiorniki radiowe w firmowych autach. Dodał, że ustawa o opłatach abonamentowych jest w stosunku do ustawy o rehabilitacji ustawą szczegółową (lex specialis), której przepisy należy stosować przed ogólniejszymi regulacjami tej drugiej. Co więcej, art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji nie określa wprost, że zakład jest zwolniony z tego rodzaju opłaty.