Wczoraj uznał, że art. 6 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r. nr 8, poz. 67 z późn. zm.) jest zgodny z konstytucją. Dotyczy to brzmienia tego przepisu obowiązującego w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 1 stycznia 2004 r.

Na tej podstawie byli funkcjonariusze, którzy nabyli prawo do emerytury milicyjnej, stracili prawo do waloryzacji płacowej. W latach 1999–2003 żołnierze i funkcjonariusze trafili do systemu powszechnego. Poczynając od 1 stycznia 1999 r., świadczenia już wypłacane miały być zwiększane na takich samych zasadach, jak w przypadku emerytowanych pracowników (czyli objęte waloryzacją cenową).

Protesty związane z likwidacją odrębnego systemu emerytalnego spowodowały, że poczynając od 2004 r., przywrócono wcześniej obowiązujące zasady kończenia aktywności zawodowej przez mundurowych. Ta zmiana nie dotyczyła jednak wcześniej obowiązujących zasad waloryzacji świadczeń. Tych przepisów nie przywrócono. To stało się powodem złożenia skargi kasacyjnej przez emerytowaną milicjantkę, która przeszła na świadczenie w 1981 r. Jej zdaniem zakwestionowane przepisy nie realizują jej prawa do zabezpieczenia społecznego.

– Po 20 latach od przejścia na emeryturę zmieniono sposób waloryzacji z płacowej na cenową – przekonywał prof. Stanisław Pikulski, pełnomocnik skarżącej.

Trybunał jednak uznał, że zaskarżone przepisy są zgodne z ustawą zasadniczą.

– Z konstytucji nie można wyprowadzić ani wysokości świadczenia, ani zasad waloryzacji – tłumaczyła Maria Gintowt-Jankowicz, sędzia sprawozdawca TK.

Ustawodawca sam ustala sposób zapewnienia wypłat na odpowiednim poziomie. Sędziowie, uzasadniając wyrok, zwrócili uwagę, że wszyscy emeryci bez względu na sposób otrzymania świadczeń muszą być tak samo traktowani. Z tego powodu zarówno świadczenia cywilne, jak i mundurowe są waloryzowane na takich samych zasadach.

ORZECZNICTWO

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt SK 29/12.