Wniosek o przyznanie renty nie jest wymagany jedynie w sytuacji, gdy ubezpieczony w okresie ostatnich 24 miesięcy pracował co najmniej przez pół roku.
W 2009 roku ubezpieczony wystąpił do ZUS o przyznanie emerytury w obniżonym wieku, uzasadniając to tym, że lekarz orzecznik uznał, że jego stan zdrowia wyklucza jakąkolwiek aktywność zawodową. Zakład odmówił przyznania świadczenia, bo mężczyzna nie przedstawił dokumentów potwierdzających 35 lat podlegania ubezpieczeniom społecznym, oraz w czasie ostatnich 24 miesięcy nie pracował przez co najmniej 6 miesięcy.
Ubezpieczony zaskarżył negatywną dla siebie decyzję. Sąd I instancji uznał, że zainteresowany ma prawo do emerytury w obniżonym wieku, poczynając od 2009 roku po ukończeniu 60. roku życia. W dniu złożenia wniosku przedstawił dokumenty potwierdzające ponad 25 lat stażu pracy. Jednocześnie komisja lekarska uznała, że jest całkowicie niezdolny do pracy. Ustalono jednocześnie, że ta niezdolność powstała przed 2009 roku. Sędziowie uznali także, że zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 roku, nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), ważne jest posiadanie uprawnienia do renty, a nie jej pobieranie.