Reklama

Ustawa z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty wprowadziła przepisy określające zasady wykonywania tej profesji jako samodzielnego zawodu medycznego. Wraz z jej wejściem w życie fizjoterapeuci stali się grupą zawodową podlegającą ścisłym zasadom wykonywania zawodu, które są zbliżone do zasad wykonywania zawodów lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej.

W komunikacie Centrum Informacyjnego Rządu wskazano, że w części dotyczącej uprawnień i obowiązków dotyczących form wykonywania zawodu fizjoterapeuty uregulowania te zawierają rozwiązania mniej korzystne w porównaniu z samodzielnymi zawodami medycznymi. Chodzi o brak możliwości wykonywania zawodu w formie indywidualnych i grupowych praktyk zawodowych. Ta forma udzielania świadczeń zdrowotnych jest przystosowana do potrzeb prowadzenia działalności leczniczej osobiście oraz – zależnie od jej zakresu i rozmiaru – umożliwia ograniczenie wymagań organizacyjnych w porównaniu z pozostałymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą.

Sytuacja ta – jak wskazano - jest szczególnie niekorzystna dla fizjoterapeutów, których znaczna część udziela świadczeń zdrowotnych osobiście, często wyłącznie w miejscu wezwania lub w jednym zakładzie leczniczym.