Będzie łatwiej stosować ustawę antyprzemocową

Tak wynika z informacji przekazanej przez przedstawiciela resortu na ostatnim posiedzeniu zespołu ds. ochrony zdrowia i polityki społecznej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Zajmowano się na nim m.in. wnioskiem zgłoszonym przez Unię Metropolii Polskich (UMP), dotyczącym problemów, jakie w praktyce sprawia realizacja art. 12a ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 424 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia dziecka związanego z przemocą domową pracownik socjalny zapewnia mu ochronę przez umieszczenie go u najbliższego członka rodziny lub w pieczy zastępczej i następnie powiadamia o tym sąd rodzinny, który podejmuje decyzję co do dalszych losów dziecka. Decyzję w tej sprawie podejmuje wspólnie z funkcjonariuszem policji oraz osobą reprezentującą służbę zdrowia, którą może być lekarz, pielęgniarka lub ratownik medyczny.

Jednak, jak alarmuje UMP, medycy nie chcą uczestniczyć w czynnościach interwencyjnych i często się zdarza, że dyspozytorzy medyczni odmawiają wysłania karetki na miejsce, gdzie są one przeprowadzane (pisaliśmy o tym: „Są problemy z udziałem służby zdrowia w procedurze odbierania dziecka”, DGP nr 162/2024). Dlatego organizacja postanowiła poruszyć tę sprawę na forum odpowiedniego zespołu KWRiST i w trakcie dyskusji nad tym tematem Dagmara Korbasińska-Chwedczuk, dyrektor departamentu zdrowia publicznego MZ, poinformowała o podjęciu prac nad systemowym rozwiązaniem, które zapewniałoby każdorazowy udział osoby należącej do służby zdrowia podczas interwencji przeprowadzanej w trybie art. 12a ustawy. Przy czym niekoniecznie będzie to oznaczać, że będzie nią zawsze przyjeżdżający karetką ratownik medyczny lub lekarz.