W uchwale w sprawie przyjęcia programu opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy radni chcą ogólnie wskazać, że na realizację tego programu w 2024 r. przeznacza się 29 156,00 zł. Czy taka regulacja jest prawidłowa? Czy radni nie powinni precyzyjnie wymienić, na jakie działania burmistrz powinien przeznaczyć te pieniądze?
Wskazanie jedynie samej kwoty na realizację programu opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy nie wypełnia delegacji zawartej w art. 11a ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt (dalej: u.o.z.). Zgodnie ze stanowiskiem ukształtowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych art. 11a ust. 5 u.o.z. bezwzględnie wymaga, by rada gminy szczegółowo i wyczerpująco określiła wysokość środków finansowych przeznaczonych na realizację programu oraz sposób wydatkowania tych środków poprzez wymienienie konkretnych zadań wykonywanych w ramach programu oraz wskazanie środków na realizację poszczególnych zadań (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1087/20). NSA w wyroku z 29 lipca 2020 r. (sygn. akt II OSK 997/20) podał, że określenie „sposób wydatkowania środków finansowych”, którego użył ustawodawca, oznacza „przedstawienie w programie, jako obligatoryjnego elementu, sposobu rozdysponowania puli środków finansowych przeznaczonych na poszczególne cele i założenia przyjęte w programie”.
Czym innym jest wskazanie sposobów realizacji celów programu, a czym innym konkretne i jednoznaczne ustalenie w ramach przewidzianych środków sposobów ich wydatkowania, które z oczywistych względów powinny być zgodne z celami i przyjętymi założeniami programu. Przez określenie sposobów wydatkowania należy rozumieć wskazanie konkretnych form ich wykorzystania, ukierunkowanych na osiągnięcie celów programu (por. także wyrok NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 1001/17, oraz m.in. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1280/18; WSA w Krakowie z 30 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 104/21; WSA w Szczecinie z 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 69/21; WSA w Warszawie z 31 stycznia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wa 2572/19; WSA w Poznaniu z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 712/22; WSA w Białymstoku z 29 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Bk 700/22).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.