Chociaż wprowadzenie usług sąsiedzkich nie jest obowiązkowe, to te gminy, które zdecydują się na ich uruchomienie na swoim terenie, podstawowe regulacje związane z tymi świadczeniami powinny zapisać w uchwale dotyczącej usług opiekuńczych. To w niej określić trzeba m.in. szczegółowe warunki przyznawania tych dodatkowych świadczeń, ich zakres, zasady wymiaru i rozliczania. Wskazujemy, jakie elementy powinny się znaleźć w omawianym akcie prawa lokalnego, i przedstawiamy jego praktyczny wzór.
Wprowadzone ustawą o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa nowelizująca) nowe świadczenie opiekuńcze, jakim są usługi sąsiedzkie, daje gminom możliwość poszerzenia zakresu usług społecznych, głównie dla tych osób starszych, które wymagają np. pomocy przy zrobieniu zakupów, sprzątaniu mieszkania, a jeszcze nie wymagają wsparcia bardziej specjalistycznego – w formie usług opiekuńczych świadczonych przez profesjonalne opiekunki.
Obowiązek czy możliwość
W założeniu usługi sąsiedzkie mogą obejmować pomoc w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, prostą podstawową opiekę higieniczno-pielęgnacyjną i w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z otoczeniem (art. 50 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej; dalej: u.p.s ). Nie wymagają specjalistycznej wiedzy i kompetencji (właściwie jedynym istotnym wymogiem jest odbycie szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy). Stanowią więc doskonałe uzupełnienie dotychczas przyznawanych świadczeń.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.