statystyki

Ustawa śmieciowa zmieniona, a nadal nie wiadomo, kto płaci

autor: Jędrzej Klatka18.03.2015, 08:24; Aktualizacja: 18.03.2015, 08:57
Artykuł 6c ust. 1 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.) nakłada na gminy obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.

Artykuł 6c ust. 1 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.) nakłada na gminy obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy.źródło: ShutterStock

Kto jest mieszkańcem? Co oznacza użyte w przepisach o utrzymaniu czystości i porządku w gminach określenie „zamieszkiwanie”? Znowu jednoznacznej odpowiedzi tam nie ma, a samorządy różnie to interpretują

Artykuł 6c ust. 1 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.) nakłada na gminy obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Objęcie systemem odbierania odpadów komunalnych nieruchomości niezamieszkałych jest fakultatywne (art. 6c ust. 2). Ustalenie znaczenia pojęcia mieszkańca i zamieszkiwania jest więc niezbędne, aby rozróżnić nieruchomości zamieszkałe (które muszą być objęte systemem) od nieruchomości niezamieszkałych (które mogą, lecz nie muszą być nim objęte). Ustalenie znaczenia tych pojęć jest absolutnie konieczne w gminach, które wybrały metodę opłaty od mieszkańca (art. 6j ust. 1 pkt. 1).

Podczas narady dyrektorów nadzoru prawnego 16 urzędów wojewódzkich pojawiły się znamienne różnice poglądów co do rozumienia pojęć mieszkańca i zamieszkiwania. W zachodniej Polsce dominuje pogląd, że nie można definiować mieszkańca w oderwaniu od definicji miejsca zamieszkania, zawartej w art. 25 kodeku cywilnego. Zgodnie z tym przepisem miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Zwolennicy tego poglądu powołują się m. in. na wyroki NSA z 17 listopada 2004 r. (sygn. akt OSK 883/04) oraz z 1 grudnia 2008 r. (sygn. akt I OSK 1774/07), w których NSA stwierdził, że „mieszkańcami gminy będą zarówno osoby zameldowane na pobyt stały, jak i osoby niezameldowane, ale przebywające w danej miejscowości z zamiarem stałego pobytu”.

Przyjęcie tego poglądu ma dwie praktyczne konsekwencje:

wnie może dojść do sytuacji, w której jedna i ta sama osoba jest mieszkańcem dwóch różnych nieruchomości i płaci opłatę śmieciową dwa razy – bo zamiar stałego pobytu może dotyczyć tylko jednego miejsca,

wnie są mieszkańcami studenci, pensjonariusze przebywający w uzdrowiskach – ponieważ nie mają zamiaru pobytu tam na stałe.


Pozostało 63% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

Szukaj

Polecane