Prezes PGW Wody Polskie w odpowiedzi na pytania DGP deklaruje – co cieszy – zamiar równoważenia przy ocenie wniosków taryfowych słusznych interesów przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych oraz odbiorców usług. Odpowiedzi dotyczące braku sztywnej granicy podwyżek cen i stawek opłat za wodę i ścieki, która byłaby automatycznie interpretowana przez organy regulacyjne jako naruszenie zasady ochrony odbiorców usług przed nieuzasadnionym wzrostem cen i stawek opłat czy brak wyznaczenia maksymalnej marży zysku zawartej w taryfach, wpisują się przy tym wprost w zasady rozporządzenia taryfowego. Należy mieć nadzieję, iż zapowiedzi te rzeczywiście znajdą potwierdzenie w praktyce oceny wniosków taryfowych.
Niestety znaczny wzrost cen w wypadku wielu przedsiębiorstw wydaje się nieunikniony i będzie determinowany okolicznościami niezależnymi od samych przedsiębiorstw. Aktualne taryfy były bowiem kalkulowane na bazie kosztów 2017 r. Od tego czasu nastąpił znaczący wzrost kosztów energii, zagospodarowania osadów czy kosztów pracy. Wiele przedsiębiorstw realizuje i będzie realizowało również inwestycje niezbędne dla wykonania Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych (KPOŚK). Jednocześnie ewentualne zablokowanie uzasadnionych podwyżek cen bez wątpienia spowoduje w dłuższej perspektywie spadek jakości usług świadczonych przez przedsiębiorstwa, zahamuje rozwój sieci i wpłynie niekorzystnie na ochronę środowiska.