Dwie kadencje na stanowisku burmistrza i koniec. Czy takie zmiany mają w ogóle sens

 I choć wciąż nie wiadomo, jak ostatecznie będzie wyglądał PIS-owski projekt zmian w ordynacji wyborczej, to pojawia się coraz więcej szczegółów. Pora więc te informacje uporządkować. Zarówno od strony faktycznej, jak i prawnej. I w dzisiejszym tekście właśnie to robimy. Przedstawiamy dekalog proponowanych zmian – mniej lub bardziej realnych – oraz wyjaśniamy, co mogą one oznaczać. Przypominamy też najnowszą dużą nowelizację kodeksu, w której wprowadzono niektóre rozwiązania podobne lub wręcz tożsame z propozycjami PIS. Przetestowało je już 200 gmin przy okazji referendów czy wyborów uzupełniających, stosując już, proponowane jako panaceum na rzetelne wyniki wyborów, przezroczyste urny. I będą je stosować kolejne samorządy, przynajmniej do czasu przyjęcia nowych regulacji.

Wprawdzie z przeprowadzonego dla Dziennika Gazety Prawnej przez firmę Ariadna badania wynika, że znaczna część Polaków chciałaby ograniczenia kadencji wójtów, ale jeszcze większa grupa jest za takim ograniczeniem dla posłów i senatorów. Przy czym wprowadzenie tej zmiany budzi poważne wątpliwości konstytucyjne. Zdaniem Jerzego Stępnia, byłego prezesa TK, współtwórcy reformy samorządowej, dwukadencyjność jest niekonstytucyjna, bo ogranicza bierne i czynne prawo wyborcze. Z praktycznego punktu widzenia wątpliwości ma też dr Adam Gendźwiłł, adiunkt w Zakładzie Rozwoju i Polityki Lokalnej Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Przekonuje on, że niektóre społeczności są zbyt małe, żeby mieć pluralistyczne elity regularnie konkurujące o władzę. Biorąc pod uwagę, że w 16 gminach (stan na 2015 r.) mieszka mniej niż po 2 tys. osób, trudno nie przyznać racji ekspertowi.