Omawiamy zmiany w kodeksie pracy, które wejdą w życie 22 lutego. Wprowadza je ustawa z 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1220). Nowelizacja obejmuje przede wszystkim umowy na czas określony, ale nie tylko. Zmiany dotyczą bowiem całego kodeksowego katalogu umów o pracę.
Wystarczy wspomnieć tylko o zlikwidowaniu możliwości zawierania umów na czas wykonania określonej pracy czy o uszczegółowieniu regulacji dotyczących umów na okres próbny. Rewolucja w umowach terminowych będzie też rzutować na stosowanie umów na czas nieokreślony. W zamierzeniu ustawodawcy te ostatnie mają być teraz zawierane częściej.
W zakresie umów terminowych najistotniejsze z punktu widzenia pracodawców będzie monitorowanie okresu zatrudnienia na ich podstawie, aby nie przekroczył on limitów ustanowionych nowymi przepisami. Od 22 lutego będzie można bowiem zawrzeć tylko 3 takie umowy, a łączny okres czasowego zatrudnienia zostanie ograniczony do 33 miesięcy. To słynna już zasada „33 i 3”. Nie będzie przy tym miało już znaczenia, czy między kolejnymi umowami terminowymi występują jakiekolwiek przerwy, a umowy na czas określony i nieokreślony będą miały jednakowe okresy wypowiedzenia, zależne nie od rodzaju umowy, ale od stażu pracy u danego pracodawcy.