Ochrona pracownika na L4 według Kodeksu pracy

Pracownik zatrudniony w firmie na podstawie umowy o pracę podlega ochronie przewidzianej w Kodeksie pracy. Dotyczy to między innymi rozwiązania stosunku pracy. Prawo chroni zatrudnionego przed nieuzasadnionym zwolnieniem, np. w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, co uznawane jest jako usprawiedliwiona nieobecność.

Kiedy można zwolnić pracownika na L4? Wyjątki i art. 52 KP

Choć pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi w trakcie jego usprawiedliwionej nieobecności, to prawo przewiduje od tej zasady pewne wyjątki. W praktyce oznacza to, że ochrona przed zwolnieniem w trakcie przebywania na L4 nie ma charakteru absolutnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca ma prawo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika również w czasie jego przebywania na zwolnieniu lekarskim, o ile zachodzą szczególne przesłanki. Kiedy pracodawca może zwolnić pracownika przebywającego na L4?

Dyscyplinarne zwolnienie na chorobowym: kradzież i nadużycia

Jeżeli pracownik dopuści się rażącego naruszenia swoich obowiązków, pracodawca może rozwiązać z nim umowę o pracę w trybie natychmiastowym, czyli bez zachowania okresu wypowiedzenia. Do tego rodzaju naruszeń zalicza się m.in. kradzież mienia należącego do pracodawcy, nadużycia finansowe czy inne działania godzące w podstawowe interesy zakładu pracy.

Utrata uprawnień a rozwiązanie umowy w trakcie choroby

Pracodawca może również rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia w trakcie przebywania podwładnego na zwolnieniu lekarskim, jeżeli pracownik z własnej winy utracił uprawnienia konieczne do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. Dotyczy to m.in. sytuacji, w których wykonywanie pracy wymaga posiadania określonych kwalifikacji lub uprawnień, takich jak prawo jazdy, które zostało pracownikowi odebrane.

Popełnienie przestępstwa jako przyczyna zwolnienia na L4

Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia w trakcie L4 jest dopuszczalne również w przypadku popełnienia przez pracownika przestępstwa w czasie trwania stosunku pracy, o ile czyn ten uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku. Warunkiem jest, aby przestępstwo było oczywiste albo zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu. Przykładowo, skazanie pracownika na karę pozbawienia wolności, uniemożliwiające wykonywanie obowiązków zawodowych.

Miesięczny termin na decyzję pracodawcy

Istotne jest, że prawo ogranicza czasowo możliwość rozwiązania umowy o pracę w trybie natychmiastowym z winy pracownika. Zgodnie z przepisami pracodawca może skorzystać z tego uprawnienia wyłącznie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym uzyskał informację o okolicznościach stanowiących podstawę do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia.

Długotrwała choroba a rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia

Warto zwrócić uwagę, że w określonych w przepisach przypadkach długotrwała nieobecność pracownika w firmie spowodowana chorobą może stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Uprawnienie to przysługuje pracodawcy wyłącznie w granicach i na zasadach wskazanych w Kodeksie pracy.

Co to oznacza w praktyce? Rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym jest dopuszczalne, jeżeli niezdolność do pracy wskutek choroby przekracza:

  • trzy miesiące – w sytuacji, gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż sześć miesięcy,
  • w przypadku pracowników zatrudnionych przez okres dłuższy niż sześć miesięcy pracodawca zobowiązany jest uwzględnić pełny okres zasiłkowy, wynoszący co do zasady 182 dni niezdolności do pracy. Wyjątkiem są sytuacje, gdy choroba przypada w okresie ciąży lub dotyczy gruźlicy – wówczas maksymalny okres zasiłkowy ulega wydłużeniu do 270 dni. Dodatkowo należy uwzględnić pierwsze trzy miesiące pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli zostało ono przyznane.

Należy zaznaczyć, że prawo do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia wygasa w momencie, gdy pracownik podejmie pracę po ustaniu przyczyny usprawiedliwionej nieobecności. W takim przypadku przedsiębiorca będzie miał jednak możliwość rozwiązania umowy z zatrudnionym za wypowiedzeniem. Analogiczne ograniczenie obowiązuje w przypadku odosobnienia pracownika spowodowanego chorobą zakaźną – w całym okresie, w którym przysługuje mu z tego tytułu wynagrodzenie oraz zasiłek.