Celem ustawy – jak wskazano – jest wyrażenie zgody przez parlament, by prezydent mógł ratyfikować umowę podpisaną między Polską a Białorusią 13 lutego 2019 r.

Podkreślono, że odpowiada ona międzynarodowym standardom w dziedzinie zabezpieczenia społecznego i opiera się na podstawowych zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Chodzi tutaj m.in. o zasadę równego traktowania – "osoby podlegają obowiązkom i korzystają z praw wynikających z ustawodawstwa drugiej Umawiającej się Strony na tych samych warunkach co obywatele tej Umawiającej się Strony".

Reklama

Zachowuje również zasadę zachowania praw nabytych, co oznacza, że świadczenia pieniężne na podstawie ustawodawstwa obu umawiających się stron nie będę mogły być zmniejszane, uchylane ani wstrzymywane tylko z tego powodu, że obywatel jednej ze stron pracował i opłacał składki na terytorium innego państwa.

"Fakt zamieszkiwania w drugim państwie nie ma negatywnego wpływu na prawo i wysokość wypłacanych świadczeń, przy czym z obowiązku transferu świadczeń, po stronie polskiej, wyłączono zasiłki dla bezrobotnych oraz świadczenia przyznawane w szczególnym trybie i w drodze wyjątku" – napisano.

Ponadto umowa opiera się na zasadzie sumowania okresów ubezpieczenia "przebytych pod działaniem polskiego i białoruskiego ustawodawstwa, które w myśl tego ustawodawstwa wymagane są do nabycia lub zachowania prawa do świadczeń z zabezpieczenia społecznego, a także do obliczania wymiaru tych świadczeń".

Umowa dotyczy świadczeń pieniężnych takich, jak: zasiłek dla bezrobotnych, chorobowy, macierzyński, emerytura, renta, a także tych wypłacanych w przypadku wypadków przy pracy i chorób zawodowych (renta, odszkodowanie, czasowa niezdolności do pracy), a także śmierci (renta rodzinna, zasiłek pogrzebowy).

Ustawa o ratyfikacji umowy między Polską a Białorusią o zabezpieczeniu społecznym wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.