Reklama

Po ustaniu tytułu do ubezpieczenia chorobowego, osoba niezdolna do pracy z powodu choroby, kwarantanny, czy izolacji będzie miała prawo do zasiłku przez okres 91 dni. Ustanie tytułu do ubezpieczenia to nic innego, jak zakończenie stosunku pracy czy wykonywania umowy cywilnoprawnej.

Skrócenie okresu pobierania zasiłku chorobowego do 91 dni, nie będzie dotyczyć niezdolności do pracy, która:

  • powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów,
  • przypada w okresie ciąży,
  • spowodowana jest gruźlicą.

W powyższych sytuacjach okres pobierania zasiłku będzie nadal wynosi 270 dni.

Co oznacza to w praktyce?

Do tej pory, okres pobierania zasiłku trwał co do zasady 182 dni (270 dni w przypadku niezdolności zaistniałej w okresie ciąży i w przypadku gruźlicy). Okres ten był niezależny od faktu, czy niezdolność do pracy powstała w trakcie trwania ubezpieczenia, czy też po ustaniu. Natomiast wprowadzone zmiany, rozróżnią okres zasiłkowy, na ten podczas trwania ubezpieczenia oraz po jego ustaniu. W momencie ustania ubezpieczenia – przyjęto, że nie będzie on dłuższy niż 91 dni. Zatem w niektórych sytuacjach, ubezpieczony będzie mógł pobierać zasiłek przez okres dłuższy niż dotychczas.

po zmianie przepisów: Pan Jan rozwiązał umowę o pracę z pracodawcą bez okresu wypowiedzenia w dniu 1 sierpnia 2021 roku. Dwa dni później, Pan Jan skręcił nogę. Pan Jan otrzyma zasiłek chorobowy wynoszący maksymalnie 91 dni, a nie jak było do tej pory - 182 dni.
po zmianie przepisów: Pani Monika w dniu 10 lipca 2021 roku otrzymała zwolnienie dyscyplinarne, a miesiąc później zaszła w ciążę. Zgodnie z wyjątkiem przyjętym w ustawie, Pani Monice będzie przysługiwać zasiłek chorobowy wynoszący maksymalnie 270 dni. W tym przypadku zmiana przepisów nic nie zmieni, ponieważ dotychczasowe regulacje również przewidywały okres zasiłkowy wynoszący maksymalnie 270 dni, jeżeli niezdolność występuje w trakcie ciąży.

Co istotne, jak wynika z uzasadnienia do ustawy - do okresu zasiłkowego po ustaniu ubezpieczenia, nie będzie wliczana niezdolność do pracy w czasie ubezpieczenia, bez względu na rodzaj choroby. Oznacza to, że moment ustania ubezpieczenia, przykładowo dzień następujący po dniu, w którym upłynął okres wypowiedzenia umowy o pracę, będzie kluczowym w ustaleniu okresu zasiłkowego. Co do zasady, w momencie trwania ubezpieczenia, okres zasiłkowy będzie trwał 182 dni, a w momencie jego ustania - 91 dni.

Po zmianie przepisów: Pani Aleksandra uległa wypadkowi przy pracy, w wyniku którego złamała rękę. Przysługuje jej okres zasiłkowy wynoszący 182 dni, który upłynie z dniem 30 maja 2021 roku. Pani Aleksandra miała zawartą umowę na czas określony do dnia 31 maja 2021 roku. W dniu 1 czerwca 2021 roku, doszło do odnowienia urazu ręki Pani Aleksandry, wskutek czego ubezpieczona musiała poddać się ponownej operacji i długotrwałej rehabilitacji. Ze względu na to, że tytuł do ubezpieczenia ustał w dniu 1 czerwca 2021 roku, Pani Aleksandrze przysługuje okres zasiłkowy wynoszący 91 dni, mimo tego, że wykorzystała już 182 dni.

W powyższej sytuacji, w rzeczywistości ubezpieczonej będzie przysługiwać wydłużony okres zasiłkowy ze 182 dni podczas trwania ubezpieczenia, o kolejne 91 dni po ustaniu ubezpieczenia.

Podstawa prawna: Art. 6 ust. 2, art. 8, art. 11 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - Dz. U z 2021 roku, poz. 1133.

dr Katarzyna Kalata – prawnik, założycielka HR LEX Sp. z o.o