Reklama
Wyrok został wydany w sprawie, w której prezydent miasta wydał decyzję o przyznaniu zasiłku celowego na zakup żywności. Następnie wydał decyzję o sprostowaniu z urzędu omyłki pisarskiej, tym samym w miejsce biorców świadczenia wpisanie tylko kobiety składającej wniosek, nie zaś jak pierwotnie – również członka jej rodziny.
SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie, wskazując, że z treści protokołu z ustnego zgłoszenia o udzielenie pomocy kobieta wniosła o świadczenie wyłącznie dla siebie. Zaś biorąc pod uwagę treść zarówno konkretnego wniosku, jak i całości akt sprawy dotyczących udzielania pomocy rodzinie skarżącej, kolegium uznało, że organ miał podstawy, by uznać, iż nastąpiła oczywista omyłka, która powinna zostać sprostowana.
Kobieta złożyła skargę do WSA. Podkreślała, że zmiana, która nastąpiła w treści dotyczącej jej decyzji, jest zbyt poważna, by mogła zostać uznana jako oczywista omyłka pisarska.
WSA przychylił się do argumentacji i uchylił decyzje obu organów. Powołał się na orzecznictwo, zgodnie z którym za błąd pisarski można uznać przykładowo niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia czy zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Oznacza to, że musi mieć on zawsze charakter techniczny i nieistotny. Ponadto błędy powinny być łatwo dostrzegalne, aby nie było potrzeby przeprowadzania nad nimi żadnych badań. Tym samym nie mogą one zmieniać rozstrzygnięcia czy znacznie modyfikować stanu faktycznego sprawy. Tymczasem zmiana kręgu beneficjentów przyznawanej pomocy powoduje merytoryczną zmianę decyzji. Dlatego korekta tego typu nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej i nie może być dokonywana w trybie sprostowania.