Praca poza miejscem stałego zamieszkania, a także podróże służbowe wiążą się z koniecznością zapewnienia pracownikowi zakwaterowania. Z podatku dochodowego zwolniona jest wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 500 zł. Wynika to z art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

– Limit kwotowy odnosi się zarówno do zakwaterowania w hotelach pracowniczych, jak i w kwaterach prywatnych – zwraca uwagę Anna Kaźmierczak, konsultant w Kancelarii Initium Krzysztof Biernacki.

Warunki zwolnienia

Preferencja przysługuje, pod warunkiem że miejsce zamieszkania pracownika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład, a pracownik nie korzysta z podwyższonych kosztów z art. 22 ustawy o PIT.

Jeżeli miesięczny koszt zakwaterowania pracownika przekracza 500 zł, pracodawca zobowiązany jest doliczyć nadwyżkę do przychodu podatnika

– Limitowane zwolnienie ma zastosowanie także w odniesieniu do pracowników oddelegowanych do pracy za granicą – podkreśla Katarzyna Chrapowicka, ekspert w DLA Piper Wiater.

Jeżeli miesięczny koszt zakwaterowania pracownika przekroczy 500 zł, nadwyżka ponad ten limit będzie stanowiła dla pracownika przychód ze stosunku pracy. Pracodawca będzie zobowiązany doliczyć wartość nadwyżki do przychodu i odprowadzić należny podatek.