Pod koniec maja br. stracił moc art. 59 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 711.), zakwestionowany przez Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z 20 listopada 2019 r. (K 4/17). Przepis ten dotyczy pokrywania strat SPZOZ-ów (samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, w tym wypadku chodzi głównie o szpitale) przez samorządy będące ich organami założycielskimi. Choć TK odroczył skutek prawny wyroku o 18 miesięcy, resort zdrowia uznał, że wygaśnięcie przepisu nie spowoduje luki prawnej i ustawy nie zmienił.
– Zaniechanie prawodawcy rodzi problemy prawne zarówno po stronie samorządu, jak i SPZOZ. Trybunał uznał bowiem, że podstawa prawna pokrycia straty netto SPZOZ przez podmiot tworzący jest zakresowo niezgodna z konstytucją (art. 59 ust. 2), podczas gdy nadal obowiązuje przepis (art. 59 ust. 1), który nakazuje pokrycie całości tej straty przez SPZOZ. Przepis ten jest jednak w takim samym zakresie niezgodny z konstytucją i wymaga korekty normatywnej – przekonuje dr Tomasz Zalasiński z Kancelarii DZP, który reprezentował wnioskodawcę przed TK w omawianej sprawie. Jego zdaniem skutkiem niewykonania wyroku będzie znaczny wzrost zadłużenia SPZOZ-ów, gdyż niepokryta strata netto będzie się w nich rokrocznie kumulować.