Rusza program in vitro za 7 tys. zł

Kobieta, przystępując do programu, nie może mieć ukończonych 40 lat. Skorzystać z niego będą mogły pary, u których stwierdzono i potwierdzono dokumentacją medyczną bezwzględną przyczynę niepłodności lub nieskuteczne zgodne z rekomendacjami i standardami praktyki lekarskiej leczenie niepłodności w okresie 12 miesięcy poprzedzających zgłoszenie do programu. A także te, które są leczone onkologicznie. Nadal jednak wiele szczegółów nie jest jasnych. Przede wszystkim nie wiemy jeszcze, w jaki sposób będą rekrutowane do programu same pary. Nie jest jasne, czy wybierać je będą lekarze z danych ośrodków, czy będzie decydować zasada: kto pierwszy, ten lepszy. To zdecyduje o tym, na ile program będzie faktycznie dostępny dla szukających pomocy par. Jak zwraca uwagę Agencja Oceny Technologii Medycznej, trudno to w tej chwili ocenić, ponieważ brakuje informacji o rozmieszczeniu ośrodków, które będą realizowały procedurę leczenia na terenie kraju. W programie są co prawda bardzo jasno wytyczone kryteria standardów medycznych, które muszą spełniać placówki mogące wystartować w konkursie. Nie wiadomo jednak, ile ich będzie i czy jednym z kryteriów będzie m.in. położenie geograficzne.

Wiadomo natomiast, że te placówki, które zostaną włączone do programu, muszą udzielać świadczeń całodobowo, być dostępne przez siedem dni w tygodniu. Musi być w nich zapewniona także profesjonalna kadra medyczna, co najmniej dwu specjalistów z dużym doświadczeniem – jak to określają autorzy projektu – z zakresu zaawansowanych metod wspomagania rozrodu, a także anestezjolog. Placówka musi również mieć blok operacyjny, laboratorium endokrynologiczne, kriogeniczne z bankiem gamet i zarodków, urządzenie do sterowanego komputerowo mrożenia zarodków, udokumentowane stosowanie standardów i rekomendacji Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu. To tylko kilka z długiej listy wymogów.