Ten zapis jest błędny, gdyż pracodawcą pracowników jest szpital. Zgodnie z art. 3 kodeksu pracy pracodawcą jest bowiem jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Dlatego zapis statutu czyniący dyrektora szpitala pracodawcą dla osób zatrudnionych ww. placówce narusza art. 3 kodeksu pracy. Tak więc pracodawcą dla pracowników szpitala jest ten zakład, a nie jego dyrektor. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo sądowe. I tak Sąd Najwyższy w wyroku z 19 kwietnia 1979 r. (sygn. akt I PR 16/79) stwierdził, że zespół opieki zdrowotnej będący samodzielną jednostką organizacyjną zespalającą wszystkie lub niektóre placówki służby zdrowia działające na określonym obszarze jest zakładem pracy w rozumieniu art. 3 kodeksu pracy. Oprócz osób prawnych i fizycznych pracodawcą może być również jednostka organizacyjna niewyposażona w osobowość prawną, ale dostatecznie wyodrębniona pod względem organizacyjnym i finansowym, np. jednostka budżetowa, wyodrębniona jednostka w przedsiębiorstwie wielozakładowym.
Za pracodawcę w rozumieniu art. 3 kodeksu pracy uważać należy taką jednostkę organizacyjną, która jest uprawniona do samodzielnego zatrudniania pracowników. „Nie można jednak za nią uznać– jak stwierdził wojewoda świętokrzyski w rozstrzygnęciu nadzorczym z 5 sierpnia 2021 r., nr PNK.I.4130.76.2021– jednostki organizacyjnej, której kierownik przyjmuje i zwalnia pracowników wyłącznie na podstawie upoważnienia, jak to ma miejsce często na budowach czy w punktach usługowych. Przykładowo, pracodawcą jest zakład opieki zdrowotnej, a jego jednostki, tylko jeśli jego statut tak stanowi”.