Tak uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który oddalił skargę gminy Nisko na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody podkarpackiego stwierdzające nieważność uchwały radnych w sprawie nadania statutu miejskiemu żłobkowi. Zdaniem organu nadzoru kwestionowany akt prawny nie uwzględnia preferencji dla rodzin wielodzietnych oraz dzieci niepełnosprawnych w zakresie warunków przyjmowania takich maluchów do placówki, do czego zobowiązuje art. 11 ust. 2 pkt 3a ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 75 ze zm.). Wojewoda zwrócił uwagę, że w kryteriach naboru do żłobka uchwała odnosi się do wspomnianych grup dzieci tylko poprzez przyznanie im określonej liczby punktów z tego tytułu. Znalazł się w niej też zapis, że poza kolejnością z usług żłobka korzystają dzieci ze wskazaniami społecznymi wydanymi przez stosowne instytucje, ale jest to na tyle ogólnikowe i nieprecyzyjne sformułowanie, że może odnosić się nie tylko do dzieci niepełnosprawnych i z rodzin wielodzietnych. Ponadto wojewoda ocenił, że radni nie wywiązali się z wymogu wskazanego w art. 18b, czyli ustanowienia warunków przyjęcia dziecka do żłobka na miejsce innego malucha, który jest nieobecny.
Gmina w skardze złożonej do WSA w Rzeszowie argumentowała, że ustawodawca nie zastrzegł w przepisach zasady obligatoryjnego pierwszeństwa dla dzieci niepełnosprawnych i z rodzin wielodzietnych w naborze do żłobka, tylko wskazał na konieczność określenia w statucie preferencji dla tych dwóch kategorii dzieci. Dodała też, że wbrew twierdzeniom wojewody uregulowała w uchwale warunki przyjęcia dziecka z powodu absencji innego podopiecznego żłobka.