Zgodnie z art. 61a ust. 1 ordynacji podatkowej rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą w drodze uchwały dopuścić zapłatę podatków stanowiących dochody budżetowej jednostki samorządu terytorialnego za pomocą innego instrumentu płatniczego, w tym instrumentu płatniczego, na którym przechowywany jest pieniądz elektroniczny. Z kolei ust. 2 tego przepisu wskazuje, że za termin dokonania zapłaty podatku uważa się dzień obciążenia rachunku płatniczego podatnika, płatnika bądź inkasenta lub jego rachunku w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, innego niż płatniczy, albo dzień pobrania wartości pieniężnej z pieniądza elektronicznego. Choć regulacja wymienia podatki (a także zaliczki i raty podatków), to jednak z mocy art. 3 pkt 3 ww. ustawy, stosuje się ją również do innych należności publicznoprawnych, czyli np. do opłaty targowej, miejscowej czy uzdrowiskowej.
Przytoczenie powyższych regulacji jest o tyle istotne, że możliwość wprowadzenia przez radę gminy zapłaty należności w formie elektronicznej dotyczy tylko należności publicznoprawnych. Nie zalicza się jednak do tej kategorii innego typu należności, w tym cywilnoprawnych, np. z tytułu umowy najmu, dzierżawy i innych pokrewnych stosunków cywilnoprawnych.