Upoważnienie dla gmin do stanowienia regulaminów określających zasady i tryb korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej wynika z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713; ost.zm. Dz.U. z 2021 r. poz. 1038) [definicja]. Ale ponieważ zostało ono określone ww. przepisie w sposób bardzo ogólny, samorządy mają de facto swobodę w kształtowaniu prawa miejscowego. Jednak swoboda ta niejednokrotnie powoduje, że organy przekraczają zakres upoważnienia wynikającego z ustawy, co w konsekwencji często rodzi nieważność poszczególnych zapisów regulaminu lub nawet całej uchwały rady gminy. Z drugiej strony brakuje wytycznych ustawowych, które wskazywałyby na zakres szczegółowości omawianych aktów. Dlatego też ważne jest, aby organy gminy miały świadomość, że niektóre zapisy regulaminów, mimo że ich treść wydaje się być uniwersalna i często stosowana, z perspektywy organów nadzoru mogą okazać się nieprawidłowe i konieczne będzie stwierdzenie ich nieważności.
Definicja Obiekty i urządzenia użyteczności publicznej są to wszelkie obiekty służące w sposób ciągły dobru publicznemu, czyli np. boiska sportowe, kąpieliska miejskie, place zabaw, parki i obszary zieleni miejskiej czy też stadiony sportowe lub korty tenisowe.