Jej przepisy będą miały zastosowanie do podmiotów ekonomii społecznej, czyli m.in. spółdzielni socjalnych, centrów i klubów integracji społecznej, warsztatów terapii zajęciowej oraz kół gospodyń wiejskich. Będą one mogły starać się o status przedsiębiorstwa społecznego, którego uzyskanie będzie uzależnione od spełnienia określonych warunków. Podstawowym będzie zatrudnianie co najmniej 30 proc. osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Grupy osób należące do tej kategorii wskazuje art. 2 pkt 4 projektu. Są to długotrwale bezrobotni, niepełnosprawni, osoby usamodzielniające się po opuszczeniu pieczy zastępczej, a także te, które przebywały w więzieniach i zakładach poprawczych. Muszą być one zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub spółdzielczej umowy o pracę w wymiarze minimum połowy etatu.
Przedsiębiorstwo społeczne będzie zobowiązane dla każdego zagrożonego wykluczeniem realizować od 6 do 36 miesięcy indywidualny plan reintegracyjny. Zysk z prowadzonej działalności gospodarczej będzie przeznaczany na cele związane z aktywizacją zawodową i społeczną osób zagrożonych wykluczeniem oraz zwiększanie potencjału przedsiębiorstwa.