Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, do którego trafiła skarga na uchwałę podjętą przez radę miasta Bytom w sprawie wysokości, zasad ustalania i rozliczania dotacji dla podmiotów prowadzących żłobki i kluby dziecięce na jego terenie. Złożył ją przedsiębiorca prowadzący żłobek, którego zdaniem wspomniany akt prawa miejscowego narusza art. 60 ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 798), zawierający upoważnienie do jego wydania dla radnych.

Zarzuty właściciela żłobka

Skarżący zarzucił, że sprzeczne z tym przepisem są regulacje uchwały, które przewidują m.in. ograniczenie wysokości dotacji poprzez uzależnienie jej od obecności dziecka w żłobku lub od liczby godzin jego pobytu, zobligowanie podmiotu, któremu przyznano finansowe wsparcie, do obniżenia opłaty ponoszonej przez rodzica o jego kwotę, określenie łącznej wysokości dotacji, jaka ma być przeznaczona na dofinansowanie opieki żłobkowej w danym roku, a także przekazanie przez radę prezydentowi miasta kompetencji w zakresie ustalania i rozliczania dotacji.

W odpowiedzi na skargę rada wniosła o jej oddalenie, a WSA podzielił jej stanowisko i orzekł, że nie była zasadna. Sąd wskazał, że miała ona prawo w uchwale zawrzeć warunek zakładający, że dotacja jest pomniejszana proporcjonalnie do dni nieobecności dziecka w żłobku. Przypomniał, że dotacje celowe, a do takich zalicza się ta wynikająca z art. 60 ustawy, mogą być ustalane z uwzględnieniem realnego korzystania z usługi przez adresatów. WSA dodał, że dotacja celowa służy dofinansowaniu konkretnego zadania – w tym przypadku opieki nad dziećmi, co wymaga powiązania z faktycznym korzystaniem z niej, np. obecnością dziecka. Dlatego różnicowanie wysokości dotacji nie jest sprzeczne z upoważnieniem ustawowym, co więcej, jest uzasadniane zasadą celowości i oszczędności wydatków publicznych.

Opłata zmniejszona o kwotę dotacji

W ocenie WSA chybiony jest również zarzut skarżącego, który twierdził, że nie ma podstawy prawnej do nakazywania przez radę miasta zmniejszania opłaty rodzica o kwotę przyznanej dotacji. Sąd wyjaśnił, że skoro ma ona służyć pokryciu kosztów opieki, to wpływ jej wysokości na opłatę jest naturalnym skutkiem wykonawczym uchwały. Ponadto sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów ustawy w zapisie uchwały ustalającym łączną wysokość dotacji. Podkreślił, że rada, wprowadzając roczny limit środków budżetowych na dotacje celowe, działa w ramach prawa finansowego i budżetowego, co jest koniecznością w warunkach ograniczonych zasobów. Natomiast odnosząc się do zarzutu w sprawie przekazania kompetencji prezydentowi miasta, WSA wskazał, że takie działanie jest zgodne z przepisami ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którymi organy wykonawcze gminy realizują uchwały rady, w tym zarządzają środkami budżetowymi i zawierają umowy.