statystyki

Delegowanie pracowników po 30 lipca 2020. Komisja Europejska tłumaczy, co się zmieni

autor: Dr Marcin Kiełbasa31.10.2019, 09:39; Aktualizacja: 31.10.2019, 10:14
kalkulator, podatki, księgowość, biuro, biznes, praca

Poradnik potwierdza również możliwość delegowania obywateli państw trzecich – legalnie zatrudnionych i zamieszkałych w Unii Europejskiej. Zabrakło natomiast odniesienia do problemu wiz Vander Elst – a więc wiz o charakterze swoistych pozwoleń na pracę – utrzymywanych przez niektóre kraje UE, w tym przez Niemcy. Przy czym w przypadku Niemiec jest to o tyle dziwne, że już w 2006 r. RFN przegrała przed TSUE sprawę, w której trybunał uznał te wizy za sprzeczne ze swobodą świadczenia usług.źródło: ShutterStock

Pracownik wysłany przez firmę do pracy za granicą nie musi wcześniej wykonywać obowiązków na terenie państwa, w którym mieści się jej przedsiębiorstwo – wynika z nowego unijnego poradnika.

Komisja Europejska przyjęła niedawno sprawozdanie na temat stosowania i wdrażania dyrektywy 2014/67/UE (pisaliśmy o tym 10 października, DGP nr 197). Wraz z nim Komisja opublikowała „Praktyczny poradnik o delegowaniu pracowników” („Practical Guide on Posting”) – przy czym na razie jest on dostępny tylko w języku angielskim, jednak KE zapowiedziała opublikowanie jego kolejnych wersji językowych. To pierwszy tego rodzaju dokument wydany przez Komisję Europejską. Dotychczas istniał wprawdzie „Praktyczny poradnik” Komisji Administracyjnej – ciała doradczego KE, z tym że dotyczył on zasadniczo ubezpieczeń społecznych. Natomiast nowy obejmuje także zagadnienia prawa pracy. Co istotne, nowo opublikowany dokument zawiera już regulacje wynikające z nowelizacji dyrektywy podstawowej 96/71/WE, które mają być stosowane od 30 lipca 2020 r. (wprowadzi ją dyrektywa 2018/957/UE). Wobec tego ma on duże znaczenie dla pracodawców delegujących – tłumaczy bowiem, jak interpretować i stosować nowe przepisy, co może ułatwić przygotowanie się na ich obowiązywanie w praktyce. Wprawdzie autorzy zastrzegają, że poradnik nie stanowi wykładni przepisów dyrektyw o delegowaniu, lecz można się spodziewać, że stanie się on źródłem interpretacji na podobnej zasadzie, jak „Praktyczny poradnik” Komisji Administracyjnej stał się punktem odniesienia przy wydawaniu poświadczeń A1. Mimo zastrzeżeń, o których mowa dalej, poradnik KE stanowić też może oręż przedsiębiorców w zmaganiach z inspektorami państw przyjmujących. Tym ostatnim trudno będzie po prostu przejść nad nim do porządku dziennego, mimo braku formalnej mocy wiążącej tego dokumentu w państwach członkowskich UE.

Zrekrutowanie na potrzeby wysłania

W poradniku KE przede wszystkim potwierdzono, że przepisy o delegowaniu będą miały zastosowanie nawet w sytuacji, gdy stosunek zatrudnienia z pracodawcą delegującym nie istniał z odpowiednim wyprzedzeniem przed oddelegowaniem. Innymi słowy, potwierdza, że można delegować nawet wtedy, gdy dany pracownik został zrekrutowany na potrzeby delegowania, a wcześniej nie pracował u danego przedsiębiorcy delegującego. Istotne jest jedynie, aby obie strony wiązała umowa przez cały okres delegowania. I choć poradnik KE w zasadzie powtarza brzmienie rozporządzenia 987/2009 o koordynacji ubezpieczeń społecznych, które w art. 14 ust. 1 potwierdza, że pracownikiem delegowanym może być także osoba zatrudniona w celu oddelegowania do innego państwa członkowskiego (warunkiem jest podleganie prawu państwa wysyłającego przed oddelegowaniem), to takie uściślenie jest jednak potrzebne w obliczu protekcjonistycznych działań niektórych państw przyjmujących. Chodzi w szczególności o Francję i o praktykę tamtejszych władz po wejściu w życie ustawy 2018-771 z 5 września 2018 r. Jej najnowsza interpretacja przez niektóre oddziały francuskiej Dyrekcji Regionalnej do Spraw Przedsiębiorstw, Konkurencji, Konsumpcji, Pracy i Zatrudnienia (DIRECCTE) sprowadza się bowiem do sprzecznego z prawem UE żądania, aby pracownik delegowany był zatrudniony („zwyczajowo pracował”) w przedsiębiorstwie delegującym w państwie wysyłającym przed rozpoczęciem oddelegowania i/lub był zatrudniony w tym przedsiębiorstwie (i tym państwie) po zakończeniu okresu oddelegowania. Poradnik może więc stanowić asumpt przynajmniej do zmiany praktyki (i potem odpowiedniego dostosowania przepisów) w tym zakresie.

A1 – „w miarę możliwości” przed wyjazdem


Pozostało 60% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane