statystyki

Delegowanie pracowników po 30 lipca 2020. Komisja Europejska tłumaczy, co się zmieni

autor: Dr Marcin Kiełbasa31.10.2019, 09:39; Aktualizacja: 31.10.2019, 10:14
kalkulator, podatki, księgowość, biuro, biznes, praca

Poradnik potwierdza również możliwość delegowania obywateli państw trzecich – legalnie zatrudnionych i zamieszkałych w Unii Europejskiej. Zabrakło natomiast odniesienia do problemu wiz Vander Elst – a więc wiz o charakterze swoistych pozwoleń na pracę – utrzymywanych przez niektóre kraje UE, w tym przez Niemcy. Przy czym w przypadku Niemiec jest to o tyle dziwne, że już w 2006 r. RFN przegrała przed TSUE sprawę, w której trybunał uznał te wizy za sprzeczne ze swobodą świadczenia usług.źródło: ShutterStock

Pracownik wysłany przez firmę do pracy za granicą nie musi wcześniej wykonywać obowiązków na terenie państwa, w którym mieści się jej przedsiębiorstwo – wynika z nowego unijnego poradnika.

Komisja Europejska przyjęła niedawno sprawozdanie na temat stosowania i wdrażania dyrektywy 2014/67/UE (pisaliśmy o tym 10 października, DGP nr 197). Wraz z nim Komisja opublikowała „Praktyczny poradnik o delegowaniu pracowników” („Practical Guide on Posting”) – przy czym na razie jest on dostępny tylko w języku angielskim, jednak KE zapowiedziała opublikowanie jego kolejnych wersji językowych. To pierwszy tego rodzaju dokument wydany przez Komisję Europejską. Dotychczas istniał wprawdzie „Praktyczny poradnik” Komisji Administracyjnej – ciała doradczego KE, z tym że dotyczył on zasadniczo ubezpieczeń społecznych. Natomiast nowy obejmuje także zagadnienia prawa pracy. Co istotne, nowo opublikowany dokument zawiera już regulacje wynikające z nowelizacji dyrektywy podstawowej 96/71/WE, które mają być stosowane od 30 lipca 2020 r. (wprowadzi ją dyrektywa 2018/957/UE). Wobec tego ma on duże znaczenie dla pracodawców delegujących – tłumaczy bowiem, jak interpretować i stosować nowe przepisy, co może ułatwić przygotowanie się na ich obowiązywanie w praktyce. Wprawdzie autorzy zastrzegają, że poradnik nie stanowi wykładni przepisów dyrektyw o delegowaniu, lecz można się spodziewać, że stanie się on źródłem interpretacji na podobnej zasadzie, jak „Praktyczny poradnik” Komisji Administracyjnej stał się punktem odniesienia przy wydawaniu poświadczeń A1. Mimo zastrzeżeń, o których mowa dalej, poradnik KE stanowić też może oręż przedsiębiorców w zmaganiach z inspektorami państw przyjmujących. Tym ostatnim trudno będzie po prostu przejść nad nim do porządku dziennego, mimo braku formalnej mocy wiążącej tego dokumentu w państwach członkowskich UE.

Zrekrutowanie na potrzeby wysłania

W poradniku KE przede wszystkim potwierdzono, że przepisy o delegowaniu będą miały zastosowanie nawet w sytuacji, gdy stosunek zatrudnienia z pracodawcą delegującym nie istniał z odpowiednim wyprzedzeniem przed oddelegowaniem. Innymi słowy, potwierdza, że można delegować nawet wtedy, gdy dany pracownik został zrekrutowany na potrzeby delegowania, a wcześniej nie pracował u danego przedsiębiorcy delegującego. Istotne jest jedynie, aby obie strony wiązała umowa przez cały okres delegowania. I choć poradnik KE w zasadzie powtarza brzmienie rozporządzenia 987/2009 o koordynacji ubezpieczeń społecznych, które w art. 14 ust. 1 potwierdza, że pracownikiem delegowanym może być także osoba zatrudniona w celu oddelegowania do innego państwa członkowskiego (warunkiem jest podleganie prawu państwa wysyłającego przed oddelegowaniem), to takie uściślenie jest jednak potrzebne w obliczu protekcjonistycznych działań niektórych państw przyjmujących. Chodzi w szczególności o Francję i o praktykę tamtejszych władz po wejściu w życie ustawy 2018-771 z 5 września 2018 r. Jej najnowsza interpretacja przez niektóre oddziały francuskiej Dyrekcji Regionalnej do Spraw Przedsiębiorstw, Konkurencji, Konsumpcji, Pracy i Zatrudnienia (DIRECCTE) sprowadza się bowiem do sprzecznego z prawem UE żądania, aby pracownik delegowany był zatrudniony („zwyczajowo pracował”) w przedsiębiorstwie delegującym w państwie wysyłającym przed rozpoczęciem oddelegowania i/lub był zatrudniony w tym przedsiębiorstwie (i tym państwie) po zakończeniu okresu oddelegowania. Poradnik może więc stanowić asumpt przynajmniej do zmiany praktyki (i potem odpowiedniego dostosowania przepisów) w tym zakresie.

A1 – „w miarę możliwości” przed wyjazdem


Pozostało jeszcze 60% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane