Praca w firmie ojca nie pozbawi automatycznie zasiłku

30.11.2018, 17:00
Przedsiębiorca powinien, powołując się na wyrok SN z 6 grudnia 2016 r., eksponować i udowodnić (np. zeznaniami innych pracowników), że córka rzeczywiście podjęła i wykonywała w jego firmie pracę, która nie wymagała ani posiadania przez nią wykształcenia z zakresu transportu, ani doświadczenia w tej branży.

Przedsiębiorca powinien, powołując się na wyrok SN z 6 grudnia 2016 r., eksponować i udowodnić (np. zeznaniami innych pracowników), że córka rzeczywiście podjęła i wykonywała w jego firmie pracę, która nie wymagała ani posiadania przez nią wykształcenia z zakresu transportu, ani doświadczenia w tej branży.źródło: ShutterStock

Zatrudniłem bezterminowo w swojej firmie córkę, która trzy miesiące później zaszła w ciążę. Poszła na zwolnienie lekarskie i przebywała na nim aż do dnia porodu. Następnie wystąpiła do ZUS o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Ten odmówił wypłaty, twierdząc, że jej angaż został zawarty dla pozoru. Według ZUS niemożliwe jest, żeby córka zarabiała aż 8 tys. zł brutto w sytuacji, w której moja działalność gospodarcza od roku jest nierentowna. Poza tym córka nie ma stosownego wykształcenia ani żadnego doświadczenia zawodowego w branży transportowej, w której działam, bo zaledwie kilka miesięcy temu skończyła studia i wcześniej nigdzie nie pracowała. Czy stanowisko ZUS jest zasadne?

Zgodnie z art. 22 kodeksu pracy przez nawiązanie stosunku pracy podwładny zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz zatrudniającego i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zatrudniania etatowca za wynagrodzeniem. O tym zaś, czy strony istotnie nawiązały stosunek pracy, nie decyduje samo podpisanie umowy nazwanej umową o pracę, lecz faktyczne i rzeczywiste realizowanie na jej podstawie elementów charakterystycznych dla angażu. Zaś cechą wyróżniającą stosunek pracy jest świadczenie obowiązków pod kierownictwem zatrudniającego. Brak podporządkowania jest z kolei wystarczający do uznania, że zadania służbowe nie są realizowane w ramach stosunku pracy. Podporządkowanie pracownika może polegać na określeniu przez zwierzchnika czasu pracy i wyznaczeniu zadań, natomiast co do sposobu ich realizacji podwładny ma pewien zakres swobody, zwłaszcza gdy wykonuje zawód twórczy. Przytoczony pogląd wyraził Sąd Najwyższy (dalej: SN) w wyroku z 7 września 1999 r., sygn. akt I PKN 277/99.


Pozostało 58% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Galerie

Polecane