Od marca 2017 roku obowiązują zapisy ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, zgodnie z nimi KAS „stanowi wyspecjalizowaną administrację rządową wykonującą zadania z zakresu realizacji dochodów z tytułu podatków, należności celnych, opłat oraz nieopodatkowych należności budżetowych, ochrony interesów Skarbu Państwa oraz ochrony obszaru celnego Unii Europejskiej.
Ponadto do jej zadań należy zapewnienie obsługi i wsparcia podatnikom i płatnikom w prawidłowym wykonywaniu obowiązków podatkowych oraz obsługa i wsparcie przedsiębiorców w prawidłowym wykonywaniu obowiązków celnych.
Jednym z filarów Krajowej Administracji Skarbowej jest Służba Celno-Skarbowa, czyli jednolita, umundurowana formacja składająca się z funkcjonariuszy. Z racji zatrudnienia w niniejszej jednostce funkcjonariuszom przysługują przywileje związane z ilością dni wolnych od pracy.
W wymiarze odpowiadającym regulacjom Kodeksu pracy. Liczba dni wolnych zależna jest od stażu pracy. Osoby zatrudnione krócej niż 10 lat mogą skorzystać z 20 dni urlopu. Tym, którzy pracują ponad 10 lat, przysługuje 26 dni.
Osoba, która osiągnęła w Służbie Celno-Skarbowej staż ponad 15 letni otrzymuje 5 dodatkowych dni wolnych. Po upływie kolejnych 5 lat, ich liczba wzrasta do 10 dni. Jest to pułap maksymalny.
Zgodnie z przepisami, wyłączeniu podlega kodeksowy artykuł dotyczący urlopu na żądanie. W przypadku funkcjonariuszy KAS to kierownik jednostki organizacyjnej udziela tego zwolnienia z zastrzeżeniem, że potrzeba skorzystania z 4 dopuszczalnych dni została zgłoszona najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu.
Jeżeli jednak zwierzchnik uzna, że nieobecność funkcjonariusza zaburzy ciągłość wykonywania zadań w jednostce organizacyjnej, może odmówić.
Funkcjonariusz, który w związku z przeniesieniem służbowym musi zmienić miejsce zamieszkania ma do wykorzystania 4 dni na dopełnienie wszystkich związanych z przeprowadzką obowiązków. Jeżeli zainteresowany wyrazi taką wolę zwolnienie od pracy może być mu udzielane na raty.
Z przepracowaniem 5 lat funkcjonariusze nabywają także prawo do wykorzystania urlopu zdrowotnego z zachowaniem pełnego prawa do wynagrodzenia. Odpoczynek od pracy powinien być przeznaczony na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, zgodnie ze wskazaniami lekarskimi, ujętymi w skierowaniu. Jego czas nie może jednak być dłuższy niż 30 kolejnych dni kalendarzowych.
Jeżeli w życiu funkcjonariusza pojawią się ważne przyczyny, kierownik jednostki może udzielić mu urlopu bezpłatnego. Pamiętać należy, że czas korzystania z tej możliwości nie jest wliczany do okresu służby, od którego zależą uprawnienia. Dni, które funkcjonariusz spędza poza praca są odliczane od przysługującego mu za dany miesiąc wynagrodzenia.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu