Jedną z najważniejszych nowości w ustawie o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa), jakie weszły w życie 1 stycznia 2022 r., była nowelizacja art. 9 ust. 2. Zgodnie z nim do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa między ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży. Wcześniej, gdy niezdolności do pracy były spowodowane różnymi chorobami, wystarczył jeden dzień przerwy, aby okres zasiłkowy rozpoczynał się na nowo. Zmiany miały na celu ukrócenie wyłudzania zasiłków, ale – jak się okazuje – pozbawiły też świadczeń osób, które powróciły do zdrowia po długotrwałej chorobie, lecz trafiły np. na kwarantannę albo uległy wypadkowi. Dlatego zdaniem ekspertów regulacje powinny być poprawione.
Zapobieganie wyłudzaniu