Jesteśmy firmą 250+. Czy zawierając 12 listopada 2019 r. umowę o prowadzenie PPK, powinniśmy objąć nią pracownika przyjętego do pracy 2 lipca 2019 r., który od 20 lipca do 12 listopada 2019 r. będzie przebywać na urlopie bezpłatnym, jeśli na urlopie tym nie będzie uzyskiwał żadnych przychodów ze stosunku pracy?
Nie, nie należy w imieniu tego pracownika podpisywać umowy o prowadzenie PPK we wskazanym terminie. 12 listopada 2019 r. pracownik ten nie będzie miał bowiem wymaganego okresu zatrudnienia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o PPK.
Aby pracodawca mógł zawrzeć w imieniu i na rzecz pracownika umowę o prowadzenie PPK, musi on posiadać trzymiesięczny okres zatrudnienia (90 dni). Wymogu tego nie muszą spełniać tylko te osoby, które były zatrudnione u danego pracodawcy w dniu, od którego zobowiązany jest on stosować ustawę o PPK.
Reklama
Do trzymiesięcznego okresu zatrudnienia wlicza się miesiące, w których pracownik przebywa na urlopie bezpłatnym, jeśli w tym czasie uzyskał przychód ze stosunku pracy, stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Jeśli więc pracownik przez cały sierpień, wrzesień i październik nie otrzymał żadnej wypłaty, miesięcy tych pracodawca nie będzie mógł zaliczyć mu do wymaganego na potrzeby PPK stażu.
A co byłoby w sytuacji, gdyby pracownik, o którym mowa w pytaniu, (zatrudniony 2 lipca 2019 r.) w dniu, w którym pracodawca planuje podpisanie umowy o prowadzenie PPK, czyli 12 listopada 2019 r., posiadał już wymagany okres zatrudnienia, ale tego dnia był na urlopie bezpłatnym? I w tym przypadku wszystko zależałoby od tego, czy w listopadzie pracownik ten uzyskał ze stosunku pracy jakiś przychód, czy też nie. Ustalając, czy w takiej sytuacji pracodawca ma obowiązek zawarcia umowy o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz tego pracownika, należy stosować bowiem zasady analogiczne do tych, które obowiązują w przypadku ustalania stanu zatrudnienia, od którego zależy termin objęcia danego pracodawcy ustawą o PPK. Zgodnie z nimi definicję osoby zatrudnionej spełnia pracownik, który na dzień weryfikacji stanu zatrudnienia przebywa na urlopie bezpłatnym, ale w danym miesiącu uzyskał ze stosunku pracy przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Reklama
A zatem, jeżeli w dniu, w którym zawierana jest umowa o prowadzenie PPK, pracownik przebywa na urlopie bezpłatnym, ale w danym miesiącu uzyskał ze stosunku pracy jakikolwiek przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, pracodawca powinien zawrzeć w jego imieniu i na jego rzecz umowę o prowadzenie PPK.
Przyjrzyjmy się jeszcze jednej sytuacji, w której pracownik przebywać będzie na urlopie bezpłatnym w pierwszym dniu stosowania przez podmiot zatrudniający przepisów ustawy o PPK, np. w dniu 1 lipca 2019 r. w przypadku pracodawców 250+. Jeśli pracownik taki uzyskał w lipcu 2019 r. przychód ze stosunku pracy, który stanowił podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, należy przyjąć, że spełnia on definicję osoby zatrudnionej. Oznacza to, że pracodawca będzie miał obowiązek zawrzeć w jego imieniu umowę o prowadzenie PPK najpóźniej do 12 listopada 2019r. bez względu na to, jaki staż pracy będzie w tym dniu posiadał. Chyba że w dniu planowanego zawarcia umowy o prowadzenie PPK pracownik będzie przebywał na urlopie bezpłatnym i w tym miesiącu nie otrzyma przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Jeśli natomiast pracownik taki w lipcu nie otrzymał żadnej wypłaty (nie uzyskał przychodu), co oznacza, że nie będzie mógł być uznany za osobę zatrudnioną, zawarcie w jego imieniu i na jego rzecz umowy o prowadzenie PPK zależeć będzie od posiadania przez niego wymaganego okresu zatrudnienia w tym podmiocie zatrudniającym.