statystyki

Dyrektywa UE o delegowaniu: Nowe wymagania i więcej obowiązków dla polskich firm

22.01.2016, 07:07; Aktualizacja: 22.01.2016, 08:21
praca, zespół

Do tej pory nie było żadnego mechanizmu, który upraszczałby ściąganie kar i grzywien nałożonych w innych krajach. źródło: ShutterStock

Pracodawcy delegujący pracowników do realizacji usług w UE muszą się przygotować na nowe wymagania, które niesie z sobą wdrożenie nowej dyrektywy w państwach członkowskich. Projekt polskiej ustawy został już przygotowany i choć w większości będzie mieć zastosowanie do przedsiębiorców zagranicznych, poszczególne jej regulacje dotyczyć będą także rodzimych firm.

reklama


reklama


Delegowanie pracowników przez pracodawcę do innego państwa członkowskiego w ramach świadczenia usług zostało uregulowane dyrektywą 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. (Dz.Urz. UE z 1997 r. L 18, s. 1; dalej: dyrektywa 96/71/WE albo dyrektywa podstawowa). Zgodnie z zasadą, która legła u jej podstaw, warunki zatrudnienia delegowanego nie mogą być mniej korzystne niż te obowiązujące w państwie, do którego pracownik został wysłany. W związku z tym państwa członkowskie zostały zobligowane do przyjęcia w swych porządkach prawnych wewnętrznych regulacji, których celem będzie zagwarantowanie takim pracownikom minimalnego poziomu warunków zatrudnienia na ich terytorium.

Dyrektywa 96/71/WE wywołała jednak wiele głosów krytyki. Wskazywano m.in. na niekompletną regulację instytucji delegowania pracowników. Pojawiały się też twierdzenia, że ze względu na brak odpowiednich mechanizmów kontrolnych jej przepisy w dużym stopniu nie spełniają założonych celów i w konsekwencji nie są w pełni przestrzegane przez państwa członkowskie. Wywołało to konieczność szerszego uregulowania wskazanych problemów. Przy pracach nad nową dyrektywą oraz w samej jej treści zostało wyraźnie podkreślone, że jej celem jest skuteczne wdrożenie i jednolite stosowanie dyrektywy 96/71/WE, w tym także egzekwowanie wynikających z niej wymogów. W nowych regulacjach dokonano uszczegółowienia instytucji delegowania pracowników.

Dyrektywa wdrożeniowa, czyli dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE z 15 maja 2014 r. w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (Dz.Urz. UE z 2014 r. L 159, s. 11; dalej: dyrektywa 2014/67/UE), weszła w życie 17 czerwca 2014 r.

Dyrektywa 2014/67/UE w swej treści ustanawia wspólne ramy dla odpowiednich przepisów, środków i mechanizmów kontroli niezbędnych do sprawniejszego i bardziej jednolitego wdrażania, stosowania i egzekwowania dyrektywy 96/71/WE w praktyce, które mają służyć m.in. zapobieganiu nadużywania i obchodzenia obowiązujących przepisów oraz karaniu tego typu postępowania (art. 1 ust. 1 dyrektywy 2014/67/UE).

Polska ustawa

Dyrektywa 2014/67/UE ma gwarantować przestrzeganie przez pracodawców odpowiedniego poziomu ochrony praw pracowników delegowanych w celu transgranicznego świadczenia usług, określonych w dyrektywie 96/71/WE, bez względu na kraj, w którym wykonują oni swoje obowiązki. Chodzi tu w szczególności o egzekwowanie minimalnych warunków zatrudnienia mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym usługa ma być świadczona, przy jednoczesnym ułatwieniu korzystania przez usługodawców ze swobody świadczenia usług oraz promowaniu uczciwej konkurencji między usługodawcami, a tym samym wsparciu funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Jej wdrożenie ma zapewnić m.in. nowa polska ustawa o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług (projekt z 4 grudnia 2015 r., ogłoszony 15 grudnia 2015 r.; dalej: projekt ustawy). Obecnie rozpoczęły się konsultacje projektu ustawy. Planowany termin wejścia w życie to 1 maja 2016 r. Tym samym zachowana zostanie zgodność z art. 23 ust. 1 dyrektywy 2014/67/UE przewidującym, że państwa członkowskie zobowiązane są do 18 czerwca 2016 r. przyjąć przepisy niezbędne do jej wykonania.

Ustawa, zgodnie z jej projektem, określi główne zasady dotyczące delegowania pracowników na terytorium RP, ale również wprowadzi pewne regulacje w zakresie ochrony pracowników delegowanych do i z naszego kraju.

Projekt ustawy zawiera definicję państwa członkowskiego, zgodnie z którą jest to państwo członkowskie Unii Europejskiej albo Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym – bądź też państwo, które zawarło ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowę regulującą swobodę świadczenia usług. W świetle tego ustawa będzie miała zastosowanie nie tylko do podmiotów z państw członkowskich UE, lecz także do tych, które swoją siedzibę mają w Szwajcarii, Norwegii czy Islandii. Jeżeli chodzi o delegujących na terytorium RP, to przepisy dotyczą zarówno pracodawcy mającego swoją siedzibę bądź adres zamieszkania w innym państwie członkowskim, jak i posiadającego siedzibę w kraju trzecim, kierującego tymczasowo pracownika do pracy na terytorium naszego kraju. Pracodawcy delegujący do Polski z terytorium Ukrainy czy Białorusi również będą zobowiązani do przestrzegania przepisów ustawy. RAMKA 1

Swoim zasięgiem ustawa obejmie jednak nie tylko podmioty zagraniczne, które wysyłają pracowników do Polski, lecz także krajowych pracodawców, którzy delegują zatrudnionych do pracy na terenie UE czy do państwa należącego do EOG.


Pozostało jeszcze 87% treści

PROMOCJA
Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc już od 33,00 złZamów abonament

Przeczytaj artykuł
Koszt SMS-a 2,46 złZapłać sms-emMasz już kod?
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję

Polecane

reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Dowiedz się więcej

Prawo na co dzień

Galerie

Polecane

reklama